चंडालादग्निमानीय ददुर्दीपं शिवे रताः ।। । दीपदानफलं ते वै पुत्रदारसमन्विताः
लीढमन्नं गतरसं पूति पर्युषितं तथा
भुंजानास्ते सदा हृष्टा रमंते दुष्टभूमिषु
दीपदानफलं ज्ञात्वा ददुर्दीपं शिवाग्रतः
स्थानेषु मुदितास्तेषु रमंते सुखिनस्तदा
ततो घोरं स्थितं सम्यक्प्रेतलोकेषु सर्वदा
दामोदरं जगन्नाथमूचुः सर्वे सुरोत्तमाः
गंधर्वाश्च तथा यक्षाः सिद्धा विद्याधरोरगाः
स्थानेषु च सदा ह्येषु सुखिनश्च रमामहे
वसंति च जगन्नाथ वर्तंते तेऽतिदुःखिताः 5.1.30.
न तेषां विद्यते किंचिद्यत्प्रकाशं करोति च
न सहायो न जायेयं नालंबो न च देशिकाः
तत्राष्टाविंशतिः ख्याता घोरा नरककोटयः
सुखं तत्र कथं कृष्ण लभंते दुःखिता नराः
उवाच वचनं हृद्यं मनोरथफलप्रदम्
शृणुध्वं त्रिदशाः सर्वे यत्प्रवक्ष्यामि वो वचः
अवंत्यां वर्तते तीर्थं सद्यः पापहरं परम्
कार्तिकस्यासिते पक्षे चतुर्दश्यां समाहितः
संगृह्य वै तिलान्कृष्णान्पितृभक्तो जितेंद्रियः
अपसव्यं तथा कृत्वा मंत्रैः संतर्प येद्यमम् 5.1.30.
वैवस्वताय कालाय दक्षाय मनवे तथा
हरये रविपुत्राय कालिंदीसोदराय च
मंत्रैरेभिर्नमःप्रोक्तैरोंकाराद्यैः सुशोभनैः
संतर्पयेद्यमं देवं तिलपात्रं समाहितः
अनेन विधिना यस्तु संतर्पयेद्यमं विभुम्
रात्रिं तत्राथ संप्राप्य मानवः कामसंयुतः
नमः सूर्याय रुद्राय कालांतपतये नमः
कार्तिकं हि समग्रं तु वर्धंते तस्य संपदः
दिवाकराह्नेऽस्तमिते च सूर्ये दीपस्य वर्त्तिं पुरुष प्रमाणाम्
निक्षिप्य भूमावथ हस्तमात्रं मूर्ध्नि द्विहस्ताष्टदलान्वितस्य 5.1.30.