तप्तलोष्ठेषु पच्यंते यस्तु भक्तं परित्यजेत्
कुंभीपाके प्रयात्येव पादैरूर्ध्वैरधोमुखः
स्वामिद्रोही च यो रौद्रस्तप्तकुंभे स पात्यते 5.1.29.
परस्त्रीगामिनो ये च यांति क्रकचने तु ते
देवद्विजपितृद्वेष्टा रत्नदूषयिता च यः
पितृदेवगुरूणां च सपर्यां न करोति यः
अंत्यजेभ्यो ग्रहीता च नरके यात्यधोमुखे
कृतघ्नः पिशुनः क्रूरः कूटमानी विडंबकः
लाक्षामांसरसानां च तिलानां रसकस्य च
मधुहा ग्रामहंता च याति वैतरणीं नरः
कर्मणा मनसा वाचा महानद्यां प्रयांति ते
असिपत्रे प्रयात्येव तथा पर्वविलंघकः
ते यांति नरके घोरे कृष्णसूत्रेऽतिदारुणे 5.1.29.
वृषलीमिथुनो यश्च पततस्तावुभावपि
ते पच्यंते कुभोज्ये च मित्र द्वेषी विशेषतः
पुत्रैरध्यापिता ये तै ते पतंति श्वभोजने
तत्र दुष्कृतकर्माणः पच्यंते यातनागताः
पापं कृत्वा तु बहुलं प्रायश्चित्तपराङ्मुखाः
प्रायश्चित्तं तु तस्यैकं शिवसंस्मरणं परम्
न याति नरकं शुद्धः संक्षीणाखिलपातकः तस्यां दीपः प्रदातव्यो देवदेवस्य चाग्रतः
तत्सर्वं ब्रूहि मे तात दीपोत्पत्तिं च शोभनाम्
अभिप्रयाचितुं यातस्तयापि सोऽभियाचितः
तस्माद्याचे भृशं शंभो प्रसीद दिव्य लोचन
भवेन वर्णिता सा वै अतीव शोभना मम
सिताब्जसंस्थितो भृंगो यथा शोभयते च तम्
विरूपरूपकर्तासि न शृणोषि वचो यदा
भवस्तयेति चोक्तस्तु तस्या वै पाणिमग्रहीत्
रतिं दत्तवती सा तु जहास नाम कीर्तयन्
उवाच रोषसंयुक्ता संस्मृत्य देवभाषितम्
सुवर्णरूपरूपा च यदा पुनर्भवामि च 5.1.30.