एवं व्यास तु तत्तीर्थं लिंगं चैवाति दुर्लभम् 5.1.28.
श्रावणं प्राप्य यो मासं सोमनाथं जितेंद्रियः
सौराष्ट्रे सोमनाथस्य पूजायाः प्रत्यहं फलम्
तीर्थे चानरके स्नात्वा दृष्ट्वा देवं महेश्वरम्
पतन्ति केन पापेन पापिनस्तेषु दुःखिताः
तत्कथं प्राणिनस्तत्र गच्छन्ति पापकारिणः
सनत्कुमार उवाच शृणुष्व नरकान्व्यास तावन्तो यत्र संस्थिताः
पातालनि लयाः सर्वे विख्याता दुःखदाः सदा
रौरवः सूकरो रौद्रस्तालो विनशकस्तथा
कुंभीपाकः क्रकचनस्तथा देवातिदारुणः
अधोमुखश्चास्थिभंगो यंत्रपीडनकस्तथा
इत्येवमादयः सर्वे नरका भृशदारुणाः
पतंति पुरुषास्तेषु पापकर्मरताश्च ये 5.1.29.
यातनाभिर्विचित्राभी रौद्रकर्म क्षयाद्भृशम्
महावृक्षाग्रशृंगेषु लंब्यंते यमकिंकरैः
अग्निवर्णैः शंकुभिश्च लोहदंडैः सकंटकैः
तत्तत्क्षणात्प्रदीप्तेन वह्निना च विशेषतः
कूटसाक्षी तथाऽसम्यक्पक्षपातेन यो वदेत्
सुरापो ब्रह्महा हर्ता सुवर्णस्य च सूचकः
भ्रूणहा गुरुहंता च गोघ्नश्च मुनिसत्तम
तप्तलोष्ठेषु पच्यंते यस्तु भक्तं परित्यजेत्
कुंभीपाके प्रयात्येव पादैरूर्ध्वैरधोमुखः
स्वामिद्रोही च यो रौद्रस्तप्तकुंभे स पात्यते 5.1.29.
परस्त्रीगामिनो ये च यांति क्रकचने तु ते
देवद्विजपितृद्वेष्टा रत्नदूषयिता च यः
पितृदेवगुरूणां च सपर्यां न करोति यः
अंत्यजेभ्यो ग्रहीता च नरके यात्यधोमुखे
कृतघ्नः पिशुनः क्रूरः कूटमानी विडंबकः
लाक्षामांसरसानां च तिलानां रसकस्य च
मधुहा ग्रामहंता च याति वैतरणीं नरः