प्राप्यावभृथमव्यग्रः सर्वदेवर्षिपूजितः 5.1.28.
तस्य तत्प्राप्य दुष्प्राप्यमैश्वर्यमृषिसंस्कृतम्
बृहस्पतेस्तदा भार्यां तारानाम्नीं यशस्विनीम्
वाच्यमानस्तदा सोमो देवदेवर्षिभिस्तथा
बृहस्पतेस्ततः पक्षं शक्रो जग्राह कोपतः
ततो युद्धमभूत्तत्र सुघोरं शक्रसोमयोः
सर्वे भीतास्ततो देवा ब्रह्माणं शरणं गताः
देवानां वचनं श्रुत्वा सार्द्धं देवैः पितामहः
वारितास्ते स्थितास्तत्र युद्धं त्यक्त्वा सुरासुराः
तामंतःप्रसवां दृष्ट्वा प्राह भार्यां बृहस्पतिः
उत्ससर्ज ततस्तारा कुमारं देवरूपिणम् 5.1.28.
स तेजो जातमात्रोऽपि देवानामाक्षिपच्छिशुः
कस्यायं ब्रूहि सुभगे सोमस्याथ बृहस्पतेः
यदत्र सत्यं तद्ब्रूहि तारे कस्य सुतो ह्ययम्
सोमस्येति रहः सोऽयं कुमारो देवसंनिभः
बुध इत्यकरोन्नाम तस्य पुत्रस्य वै तदा
तेन सोमोऽभवत्कुष्ठी क्षयरोगयुतस्तदा
अवन्तीमाजगामाशु सोमो देवदिदृक्षया
स्नात्वा संपूजयामास सोमः सोमेश्वरं ततः
मत्प्रसादाद्वपुः कांतं तव सोम भविष्यति
एवं व्यास तु तत्तीर्थं लिंगं चैवाति दुर्लभम् 5.1.28.
श्रावणं प्राप्य यो मासं सोमनाथं जितेंद्रियः
सौराष्ट्रे सोमनाथस्य पूजायाः प्रत्यहं फलम्
तीर्थे चानरके स्नात्वा दृष्ट्वा देवं महेश्वरम्
पतन्ति केन पापेन पापिनस्तेषु दुःखिताः
तत्कथं प्राणिनस्तत्र गच्छन्ति पापकारिणः
सनत्कुमार उवाच शृणुष्व नरकान्व्यास तावन्तो यत्र संस्थिताः
पातालनि लयाः सर्वे विख्याता दुःखदाः सदा
रौरवः सूकरो रौद्रस्तालो विनशकस्तथा
कुंभीपाकः क्रकचनस्तथा देवातिदारुणः