देवैः पृष्टस्ततो ब्रह्मा क्वास्ति देवो महेश्वरः
देवैः सार्धं ततो ब्रह्मा पप्रच्छ गणनायकम् 5.1.28.
कथयस्व नमस्तुभ्यं दास्यामो लड्डुकान्विभो
करभोऽयं महाऽदेवो दृश्यते विबुधो त्तमाः
ज्ञातोऽस्माभिर्महादेव जल्पंत इति ते स्वयम्
विचिंत्येति कथं ज्ञातः शंकरो विस्मयं गतः
लिंगमुत्पादयामास दिव्यं यत्करभे श्वरम्
ततःप्रभृति विख्यातः शंकरः करभेश्वरः
स्वनाम्ना प्रथितं चक्रे करभं चातिपूजितम्
गंधपुष्पैश्च नैवेद्यैः शृणु तेषां च यत्फलम्
ततोऽधिकं स लभते नात्र कार्या विचारणा
ततः प्रसिद्धो लोकेऽस्मिन्नृद्धिदः करभेश्वरः ।। 5.1.28.
सनत्कुमार उवाच लइडुकैश्च ततो देवैर्विघ्ननाथः समर्चितः
यः समर्चयते भक्त्या तस्य विघ्नो न जायते
निराहारश्चतुर्थ्यां च स्नात्वा शिप्रां विशेषतः
रक्तचंदनतोयेन मंत्रैः स्नपनपूर्वकम्
धूपं दद्यात्तथा दिव्यं सुगंधं लड्डुकप्रिये
न तस्य जायते व्याधिर्भयं विघ्नं कदाचन
अवतीर्णः पुनर्लोके जायते वसुधाधिपः
श्रद्धया पूजयेद्यस्तु शिवलोके स मोदते
जयेश्वरं तु यः पश्येद्देवदेवं महेश्वरम्
शिवद्वारे शिवं लिंगमर्चयेन्मानवो यदि 5.1.28.
अथान्यं संप्रवक्ष्यामि मार्कंडेश्वरमुत्तमम्
दृष्ट्वा तं शंकरं देवं वाजपेयफलं लभेत्
शृणु व्यास महास्थानं यस्यां पुर्यामनुत्तमम्
भक्तानां पूरयेदाशां पुत्रवत्परिपालयेत्
अर्चिता ब्रह्मणा सा तु स्तुता देवी सुरोत्तमैः अपि या ब्रह्मणः पूर्वमभूदेव सुसिद्धिदा
यः स्नात्वा ब्रह्मसरसि पश्ये द्ब्रह्मेश्वरं शिवम्
अथान्यां संप्रवक्ष्यामि यज्ञवापीमनुत्तमाम्
यज्ञार्थं यत्कृतं कुंडं यज्ञवापी च सा स्मृता