एवं शापं वरं लब्ध्वा देवदेवान्महेश्वरात्
विरंचिमथ ते जाप्यैस्तोषयन्तोऽग्रतः स्थिताः
ब्रह्मणस्तेन वाक्येन तुष्टाः सर्वे द्विजोत्तमाः
एके तत्राब्रुवन्विप्रा वेदान्वै वृणवामहै
अन्ये प्राहुः किमस्माकं धनैस्तुष्टे पितामहे
शांता आढ्याश्च लोकाश्च वरदानाद्भवंतु नः
परस्परं वरार्थेऽथ युद्धं कर्तुं समुद्यताः
केचिद्विप्रा उदासीनाः केचिद्वै मौनमास्थिताः 5.1.26.
तीर्थानां प्रवरं तीर्थं क्षेत्राणामपि चोत्तमम् 5.1.26.
एवं प्रजल्प्याथ मुनिप्रधानस्तत्रैव वासं सहसा चकार 5.1.26.
ययोर्दर्शनमात्रेण यमलोकं न पश्यति
न पश्येद्यमलोकं स यद्यपि ब्रह्महा भवेत्
अवतीर्णौ यदोर्वंशे दिव्यरूपौ महाद्युतौ
कंसं हत्वा सचाणूरमुग्रसेनं नराधिपम्
किं कार्यं ते मया ब्रूहि कर्तव्यं ते सुते हते
सर्वं संपत्स्यते कृष्ण भवतो हि न दुर्लभम्
गच्छेतमुज्जयिन्यां वै कृतविद्यौ भविष्यथ
कण्ठस्थांश्चक्रतुर्वेदानाचारमखिलं च तौ
अहोरात्रैश्चतुःषष्ट्या तदद्भुतमभूद्द्विज
विचिंत्य तौ तदा मेने प्राप्तौ चंद्र दिवाकरौ 5.1.27.
शिष्यैस्तु सहितो विप्रो महाकालवनेऽविशत् ।। शिष्यैः सह प्रविष्टौ द्वौ तदा तौ रामकेशवौ
वन्दमानौ महाकालं स तं केशवमव्रवीत्
सुखमासीच्च साधूनामज्ञानानां च सर्वदा
युवाभ्यां ते हताः सर्वे कंसप्रमुखतो नृपाः । मुनिसिद्धसुरादीनां स्थितिः कार्या त्वयाऽनघ
करिष्यामि तमित्युक्त्वा स नमस्य ततो ययौ
कस्य न श्रद्दधे तेषां वचस्त्वत्यद्भुतं यतः
ततस्तत्रोत्थितः शब्दः संश्लेषे च तथा तयोः
न वै ज्ञातौ मया वीरौ यदुवृष्णिकुलोद्भवौ
गुर्वर्थं किं ददामीति सह रामेण हर्षितः
पुत्रमिच्छाम्यहं त्वत्तो यो मृतो लवणांभसि 5.1.27.