ते द्वे च मम रूपे द्वे नित्ये मूर्तात्मिके मम
येनास्माकं परा सिद्धिर्जायते तव दर्शनात्
यज्ञार्थिना मया देवः श्रीकंठः पार्वती पतिः
याचितस्तेन देवेन उक्तोऽहं परमेष्ठिना
मया दत्तं तव विभो महाकालवनादृते कपर्दिना च तत्रोक्तो यास्यामो न तवांतिकम्
आरब्धो वै ततो यज्ञो नारायणपरिग्रहात्
यज्ञवाटं कपर्दीशस्ततो भिक्षार्थमागतः
कपर्दिना च ते तत्र उक्ता यास्याम्यहं पुनः 5.1.26.
स्नातुं नदीं ययौ शिप्रां कपर्दी परमेश्वरः
कथं हि क्रियते होमः कपाले सदसि स्थिते
तत्कपालं सदस्येन उक्षिप्तं पाणिना स्वयम्
एवं नांतं कपालानां प्राप्यते मुनिसत्तमाः
ततः स दर्शनं प्रादाद्भक्त्या तुष्टो महेश्वरः
वरं वरय भो ब्रह्मन्यत्ते मनसि वर्तते
ब्रह्मोत्तरमिदं स्थानं मया दत्तं चतुर्मुख
एवं वदंतं वरदमीशानं परमेश्वरम् ।। तथेति चोक्त्वा सदसि न मयाऽन्यो वरो वृतः
उज्जयिनीति वै नाम कुशस्थल्या निवेशितम्
तत्र विप्राः कृते स्नाने सर्वपापैः प्रमुच्यते 5.1.26.
सतिलास्तान्सवस्त्रांश्च सफलान्मंडकैः सह
प्रथमं च ऋग्वेदाय यजुर्वेदाय दक्षिणम्
वेदानुद्दिश्य चाप्येवं प्रीयतां मे पितामहः
सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं मंदाकिन्यां तथा भवेत्
दानं कोटिगुणं ज्ञेयं मंदाकिन्यां न संशयः
घृतधेनुं च कार्तिक्यां माघ्यां तिलमयीं तथा
वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यच्च दुष्कृ तम् ।। विनश्येत्किल्बिषं सर्वं मंदाकिन्यास्तु दर्शनात्
मंदाकिनीसमं तीर्थं पृथिव्यां नैव दृश्यते
मंदाकिन्यां तु यः स्नानं कृत्वा श्राद्धं प्रदास्यति
पितामहं तु यो भक्त्या नित्यं पश्यति मानवः 5.1.26.
युज्यते नात्र संदेहः सत्यमेतत्तपोधनाः
तेनैवोन्मत्तवेषेण ऊर्ध्वशेषो महेश्वरः