मनुना मानवेन्द्रेण राज्ञा चैव ययातिना
अत्रिणा भृगुणा व्यास दत्तात्रेयेण धीमता
अत्र स्नानेन संप्राप्तं दशाश्वमेधिकं फलम्
दशानामश्वमेधानां फल प्राप्तं द्विजोत्तम
दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च तं देवं प्रागुक्तं लभते फलम्
अश्वं दद्याच्च विप्राय सुरूपं च गुणान्वितम्
तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये दशाश्वमेधमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोऽध्यायः
पूजां कृत्वा विधानेन सर्वसिद्धिफलं लभेत्
अणिमादिगुणान्सर्वान्गुटिकासिद्धिमंजनम् सर्वं तुष्टा प्रयच्छेत नात्र कार्या विचारणा
सुरामांसोपहारैश्च भक्ष्यभोज्यैश्च पूजिता
महानवम्यां यो देवीं महिषेण प्रपूजयेत्
तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि सर्वपापप्रणाशिनी
सनत्कुमार उवाच पुरा कृतयुगस्यादौ ब्रह्मा लोकपितामहः
ततो भगवती रात्रिरुपतस्थे पितामहम्
यत्कर्तव्यं त्वया देवि शृणु चार्थस्य निश्चयम्
तारकोनाम दैत्येंद्रः सुरशत्रुरनिर्जितः
तस्माद्भद्रे महेशो वै जनयिष्यति चेद्वरम् 5.1.18.
शंकरम्याभवत्पत्नी सती दक्षसुता तु या
भवित्री हिमशैलस्य दुहिता लोकपावनी
अतपद्धिमशैलस्य कंदरे सिद्धसेविते
तस्मात्सुतप्ततपसोर्भविता यो महाप्रभुः
जातमात्रा तु सा देवी स्वल्पसंज्ञैव भामिनी
तयोः सुतप्ततपसोः संयोगः स्यात्सुयुक्तयोः
भवेत्तत्र सुराणां च कार्यार्थे विप्रमाचर
गर्भस्थानेऽथ तां मातः स्वेन रूपेण रंजय
हासयिष्यति कालीति ततः सा कुपिता सती
जनयिष्यति यं शर्वादिंदुवज्ज्योतिमंड लम् 5.1.18.
त्वयापि दानवा देवि हंतव्या लोकदुर्जयाः
तत्संगमेन तावत्त्वं दैत्यान्हंतुं भविष्यसि