प्रक्षाल्य चाक्षिपद्भूमौ तत्र तीर्थमनुत्तमम्
ब्रह्मणो रुधिरेणाशु परि पूर्णाभवत्क्षणात्
श्राद्धं च तर्पणं कृत्वा तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्
तिष्ठंति मुनिशार्दूल चिंतयंति स्वगोत्रजम्
संयावं पायसं वापि श्यामाकं सनिवारकम्
पितरौ द्वादशाब्दानि तृप्तिं यास्यंति तस्य वै
पितॄन्संतर्पयिष्यंति स्वर्गस्तेषां सदाऽक्षयः 5.1.16.
अक्षयं तस्य तत्प्रोक्तं ब्रह्मणा वै स्वयंभुवा
वाराणस्यां गयायां च सा न तृप्तिर्भविष्यति
यो यमुद्दिश्य वैकाममिह श्राद्धं करिष्यति
नवमी अष्टमी चैव अमावास्याथ पूर्णिमा
ब्रह्मेंद्र रुद्रदेवांश्च सूर्याग्निब्रह्मदैवतान्
सरीसृपान्पितृगणान्यच्चान्यद्भुवि संस्थितम्
मासिमास्यसिते पक्षे पंचदश्यां द्विजोत्तम
श्राद्धे पितृगणास्तृप्तिं प्रयांति पितरोऽर्जिताम्
भक्त्या श्राद्धं प्रकर्तव्यं पित रस्तेन तर्पिताः
ये कुर्वंति च वै श्राद्धं पिंडान्ये निर्वपंति च 5.1.16.
इहैत्य वै पुण्यजलेषु सम्यक्स्नात्वा नरस्तांस्तु लभेत कामान्
चित्तं च वित्तं च नृणां च शुद्धं शस्तश्च कालः कथितो विधिश्च
दशानामश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मान वः
मनुना मानवेन्द्रेण राज्ञा चैव ययातिना
अत्रिणा भृगुणा व्यास दत्तात्रेयेण धीमता
अत्र स्नानेन संप्राप्तं दशाश्वमेधिकं फलम्
दशानामश्वमेधानां फल प्राप्तं द्विजोत्तम
दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च तं देवं प्रागुक्तं लभते फलम्
अश्वं दद्याच्च विप्राय सुरूपं च गुणान्वितम्
तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये दशाश्वमेधमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोऽध्यायः
पूजां कृत्वा विधानेन सर्वसिद्धिफलं लभेत्
अणिमादिगुणान्सर्वान्गुटिकासिद्धिमंजनम् सर्वं तुष्टा प्रयच्छेत नात्र कार्या विचारणा