एवं संजल्प्य च नरो नारायणमुवाच ह
मंजर्या सहकारस्य स्त्रीमूरुभ्यां चकार ह
उत्थितां प्रमदां दृष्ट्वा ज्वलनाभां वरांगनाम्
शक्रस्तासां वचः श्रुत्वा गत्वा देवावुवाच ह
अहमर्थी स्त्रियाश्चास्याः प्रसादः क्रियतामिति
अस्मद्वचनसामर्थ्याद्गृहाणेमां त्वमुर्वशीम्
मंजर्या सहकारस्य तेनेयमुर्वशी स्मृता
गत्वा स्वर्गमथाहूय चित्रांगदमुवाच ह 5.1.8.
क्रियतामचिरादेषा यत्नमास्थाय शोभनम् वरं प्रवीणा सा जाता नृत्ये गीते च कोविदा
एवं सा न्यवसत्तत्र सुरसद्मनि सुन्दरी
इलस्यपुत्रो धर्मात्मा नाम्ना चैव पुरूरवाः
नृत्यन्तीं वासवस्याग्रे उर्वशीं वीक्ष्य कामुकः
धैर्यं चित्ते समावेश्य मुहूर्तं पर्यवस्थितः
तत्प्रदेशाद्विनिष्क्रम्य कामार्ता चातिविह्वला
अथात्मानं च संवेद्य उत्थिता भूमिमण्डलात्
गतः पुरूरवा भूमिं तामेव मनसा स्मरन्
चित्रांगदगृहे गत्वा दूतं साथ चकार ह
उर्वश्या रहितः स्वर्गः शून्योऽप्यासीद्दिवौकसाम् 5.1.8.
तया विरहितः सोऽपि शून्यचित्तः परिभ्रमन्
परिभ्रमन्स तीर्थानि महाकालवनं गतः
नापि शेते न वा स्नाति हे राजन्निति जल्पति
रंभा च मेनका चैव प्रम्लोचा पुंजिकस्थली
सूर्यदत्ता विशालाक्षी चंद्रा चन्द्रप्रभा तथा
किं रोदिषि वरारोहे मर्त्यहेतोः सुलोचने
सौख्यं षण्ढो न जानाति संगात्स्त्रीपुंसयोर्हि यत्
श्रुत्वा चेति वचस्तस्यास्ताः संमंत्र्य समाहिताः
नृपं च ददृशुस्तत्र वृक्षच्छायानिषेवितम्
दृष्ट्वा तथाविधाः सर्वाः कामार्ता सुरयोषितः 5.1.8.
ऐलः पुरूरवा नाम विख्यातो जगतीपतिः
एवं ब्रुवन्त्यां वै तस्यामुर्वश्यामप्सरोगणः