यः स्नाति पुरतो देव्याः स सिद्धि लभते पराम्
स्नाति वै फलकुम्भेन अग्रे देव्या विधानतः
तस्य संजायते पुत्रो यथा देवः षडाननः
रूपसौभाग्यसंपन्नस्तत्र स्नातो भवेन्नरः
भर्ता पुरूरवा लब्धं ऐलेयोंऽसौ महीपतिः
कारणेन यथा तेन यस्मिन्काले प्रतिष्ठितम्
कथं पुरूरवाश्चासौ भार्यास्तस्य वराप्सराः सर्वमेतद्यथावृत्तं वद कौतूहलं हि मे
बदरिकाश्रमस्थौ तौ तेनेन्द्रो भयमागतः 5.1.8.
आदिष्टा या मघवता विघ्नार्थं च समागताः
विघ्नार्थमिह आयातास्तदा देवौ जजल्पतुः
एवं संजल्प्य च नरो नारायणमुवाच ह
मंजर्या सहकारस्य स्त्रीमूरुभ्यां चकार ह
उत्थितां प्रमदां दृष्ट्वा ज्वलनाभां वरांगनाम्
शक्रस्तासां वचः श्रुत्वा गत्वा देवावुवाच ह
अहमर्थी स्त्रियाश्चास्याः प्रसादः क्रियतामिति
अस्मद्वचनसामर्थ्याद्गृहाणेमां त्वमुर्वशीम्
मंजर्या सहकारस्य तेनेयमुर्वशी स्मृता
गत्वा स्वर्गमथाहूय चित्रांगदमुवाच ह 5.1.8.
क्रियतामचिरादेषा यत्नमास्थाय शोभनम् वरं प्रवीणा सा जाता नृत्ये गीते च कोविदा
एवं सा न्यवसत्तत्र सुरसद्मनि सुन्दरी
इलस्यपुत्रो धर्मात्मा नाम्ना चैव पुरूरवाः
नृत्यन्तीं वासवस्याग्रे उर्वशीं वीक्ष्य कामुकः
धैर्यं चित्ते समावेश्य मुहूर्तं पर्यवस्थितः
तत्प्रदेशाद्विनिष्क्रम्य कामार्ता चातिविह्वला
अथात्मानं च संवेद्य उत्थिता भूमिमण्डलात्
गतः पुरूरवा भूमिं तामेव मनसा स्मरन्
चित्रांगदगृहे गत्वा दूतं साथ चकार ह
उर्वश्या रहितः स्वर्गः शून्योऽप्यासीद्दिवौकसाम् 5.1.8.
तया विरहितः सोऽपि शून्यचित्तः परिभ्रमन्
परिभ्रमन्स तीर्थानि महाकालवनं गतः