स्नाताः शुक्लाम्बरधराः सर्वे प्रयतमानसाः
न कश्चित्तत्र दीनोऽभून्न भीतो नातिदुःखितः
द्रष्टुकामाश्च निर्वाणं राज्ञो जनपदास्तथा
ऋक्षवानररक्षांसि जनाश्च पुरवासिनः
तानि भूतानि नगरे ह्यन्तर्धानगतान्यपि 2.8.6.
यानि पश्यंति काकुत्स्थं स्थावराणि चराणि च
नासीत्सत्त्वमयोध्यायां सुसूक्ष्ममपि किंचन
अथार्द्धयोजनं गत्वा नदीं पश्चान्मुखो ययौ
अथ तस्मिन्मुहूर्ते तु ब्रह्मा लोकपितामहः आययौ तत्र काकुत्स्थं स्वर्गद्वारमुपस्थितम्
विमानशतकोटीभिर्दिव्याभिः सर्वतो वृतः
स्वयंप्रभैश्च तेजोभिर्महद्भिः पुण्यकर्मभिः
सपुण्यपुष्पवर्षं च वायुयुक्तं महाजवम्
शरयूसलिलं रामः पद्भ्यां स समुपास्पृशत्
त्वं हि लोकपतिर्देव न त्वां जानाति कश्चन
त्वमचिंत्यं महद्भूतमक्षयं लोकसंग्रहे 2.8.6.
पितामहस्य वचनादिदमेवाविशत्स्वयम् ततो विष्णुतनुन्देवाः पूजयन्तः सुरोत्तमम्
साध्या मरुद्गणाश्चैव सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः सुपर्णा नागयक्षाश्च दैत्यदानवराक्षसाः
देवाः प्रहृष्टा मुदिताः सर्वे पूर्णमनोरथाः
अथ विष्णुर्महातेजाः पितामहमुवाच ह
इमे तु सर्वे मत्स्नेहादायाताः सर्वमानवाः
तच्छ्रुत्वा विष्णुकथितं सर्वलोकेश्वरोऽब्रवीत्
स्वर्गद्वारेऽत्र वै तीर्थे राममेवानुचिन्तयन्
सर्वे संतानिकंनाम ब्रह्मलोकादनन्तरम्
यस्या विनिःसृता ये वै सुरासुरतनूद्भवाः
ऋषयो नागयक्षाश्च प्रयास्यन्ति स्वकारणम् 2.8.6.
तज्जलं सरयूं भेजे परिपूर्णं ततो जलम्
मानुषं देहमुत्सृज्य ते विमानान्यथारुहन्
देहत्यागं च ते तत्र कृत्वा दिव्यवपुर्द्धराः
प्राप्य चोत्तमदेहं वै देवलोकमुपागमन् तेऽपि प्रविविशुः सर्वे देहान्निक्षिप्य वै तदा
तदा स्वर्गं गताः सर्वे स्मृत्वा लोकगुरुं विभुम्