अथापश्यत्ततो ब्रह्मा तेजसा हरिमच्युतम्
महेश्वरस्य तेजोर्ध्वं संतं नारायणं प्रभुम्
अंगुल्या संस्पृशन्देवो ब्रह्माणमब्रवीद्वचः
भविता लोकरक्षार्थं श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम्
इत्युक्त्वा भगवान्देवस्तमग्निं पाणिनाऽ ग्रहीत् 5.1.4.
इति सत्कृत्य सततं नरं चैव महेश्वरः
अथाब्रवीत्ततो ब्रह्मा अग्निं तं तु युगक्षये
भृगुश्चैवांगिराः पुत्रौ भवितारौ न संशयः
द्विधा संभज्य तेनाग्निं सृष्टेर्यज्ञो भविष्यति
ब्रह्मणाऽग्नी समेतौ तु ब्रह्माणमनुनोदितौ
अतोऽश्वत्थे शमीगर्भे संयोगस्तत्र पठ्यते
तस्मात्सुतहितः श्रेष्ठश्चतुर्थ इति कथ्यते
एवं तु ब्रह्मणो वक्त्रं पञ्चमं समपद्यत
एतद्यो बुध्यते देव तेजःसर्गमनुत्तमम्
एतद्योग्निसमुद्भवं पशुपतेर्माहात्म्यसंसूचकं वह्नेः साधुमतिः शृणोति सततं यः श्रद्धया भावितम्। यो व्यास द्विजदेवताप्रमुखतः संश्रावयेद्भक्तितः सोऽत्यर्थं भवभावितः शिवपुरे संपूज्यते दैवतैः ।। 5.1.4.
किं कृतं ब्रह्मणा तत्र प्रायश्चित्तं च कर्मणाम्
जनार्दनेन किं कर्म शंकरेण च यन्मुने
शस्तैः कुशसमिद्भिश्च यथोक्तं हरिणा पुरा
बदर्याश्रममासाद्य नरनारायणावृषी
कपालपाणिर्देवेशः पर्यटन्वसुधामिमाम्
नानाद्रुमलताकीर्णं नानापुष्पोपशोभितम्
द्रुमपुष्पभरामोदवासितं यत्सुवायुना
नानागंधरसाढ्यैश्च पक्वापक्वफलोद्भवैः
जीर्णपत्रतृणादीनि शुष्क काष्ठफलानि च
नानापुष्पसमूहानां गन्धमादाय मारुतः 5.1.5.
हरितस्निग्धनिच्छिद्रैः पर्णैरञ्छिद्रकोटरैः
अरोगिदर्शनीयैश्च सुवृत्तैः क्वचि दुद्धतैः
शोभनैर्वायुसंकीर्णैरंकुरैः प्रावृता द्रुमाः
पवनोद्धूतशिखरैः स्पर्शयंति परस्परम्
नागवृक्षाः क्वचित्पुष्पैर्भ्रमरालीनकेस रैः