गच्छाम शरणं देवं निस्तेजा ब्रह्मतेजसा
तं भीममत्र दक्ष्यामो भक्त्या नान्येन केनचित् चक्रुः स्तोत्रं महेशस्य परया स्वरसंपदा
नमस्ते देवदेवेश महेश्वर नमोनमः
न विद्मः परमं मूढा महिमानं तवातुलम्
प्रतिष्ठा सर्वभूतानां हेतुः सर्वस्य सर्जने
नामसंकीर्तनादेव मुच्यन्ते जंतवोऽशुभात्
मूर्तयस्ते महादेव व्याप्तमाभिरशेषतः
नावबुध्यति सर्वेश सर्वमूर्तिधरो यतः त्वं करोषि युगावर्तकाले काले च दुःसहम् ।। 5.1.2.
प्रसन्नवदनो भूत्वा देवैश्चापि नमस्कृतः
वासयन्मोहनाम्ना तु सह देवैर्महेश्वरः
एवं संस्तूयमानोऽसौ देवर्षिपितृमानवैः
त्वया कारुण्यतोऽस्माकं वरश्चापि प्रदीयताम्
यदस्माकं महद्वीर्यं तेजश्चैव पराक्रमम्
विनेशुः सर्वतेजांसि त्वत्प्रसादात्पुनः प्रभो
जगाम तत्र यत्रासौ रजोऽहंकारमूर्त्तिमान्
ब्रह्मा तमागतं देवं नाजानात्तमसा वृतः
तदाऽदृश्यत विश्वात्मा विश्वसृग्विश्वभाव नः
तेजसाभिभवन्रुद्रस्तेन मत्तोऽग्रतः स्थितः 5.1.2.
रात्रौ प्रकाशकिरणश्चंद्रः सूर्योदये यथा
अवन्दत करेणैव प्राह वै सस्मितं वचः
यतो न वेद परमं देवं तत्तेजसावृतः
पश्यतां सर्वदेवानां शृण्वतां वाचमुक्तवान्
तेजोराशिशशांकाभः शशांकार्काग्निलोचनः
चकर्त कदलीगर्भं नरः कररुहैरिव
रुद्रस्य तेजसा तस्मान्मो हितो न नतिं गतः
अपश्यद्दैवतैः सार्धं रौद्रमतिभयाज्ज्वलत्
ग्रहमण्डलमध्यस्थो द्वितीय इव चन्द्रमाः
शिखरस्थेन सूर्येण कैलास इव पर्वतः तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर्देवदेवं कपालिनम् ।। 5.1.2.
ऐश्वर्यज्ञानयुक्ताय सर्वभोगप्रदायिने
कालसंहारकर्ता त्वं महाकालस्ततो ह्यसि