वाताहततरुव्रातप्रसूनास्थानचित्रितम्
लतागृहरतिस्थानं सिद्धविद्याधराश्रयम्
तस्मिन्वने महारम्ये शोभिताशेष भूमिकम्
तत्र दिव्यांगनागीतमधुरध्वनिनादिता
बहुवाद्यसमुन्नद्धमहास्वननिनादिता
विन्यस्ता कोटिभिः स्तंभैर्निर्मलादर्शशोभिता 5.1.1.
अप्सरोनृत्यविन्यासविलासोल्लासशोभिता
ऋषिसंघसमाकीर्णा मुनिवृन्दनिषेविता
तस्यां निविष्टं वागीशं शंकराराधने रतम्
मुनिमध्यात्समुत्थाय कृष्णद्वैपायनो मुनिः
कृतांजलिपुटो भूत्वा भवभक्त्यानुभावितः
महाकालस्य माहात्म्यं प्राणिनां मोहनाशनम्
भगवन्क्षेत्रमाहात्म्यं महाकालस्य कथ्यताम्
फलं यथात्र वसतां मृतानां च गतिर्यथा
कथमेतत्स्मशानं च क्षेत्रं प्रोक्तं यथा तथा
यस्मात्स्थानं च मातॄणां पीठं तेनैव कथ्यते ।। 5.1.1.
मृताः पुनर्न जायंते तेनेदमूषरं स्मृतम्
यस्मादिष्टं हि भूतानां स्मशानमतिवल्लभम्
एकाम्रकं भद्रकालं करवीरवनमेव च
भरथं चैव केदारं दिव्यं रुद्रमहालयम्
रमते भगवानेषु सिद्धक्षेत्रेषु सर्वदा
त्रयाणामपि लोकानां कुरुक्षेत्रं प्रशस्यते
तस्या दशगुणं व्यास महाकालवनोत्तमम्
प्रभासमुत्तमं तीर्थं क्षेत्रमाद्यं पिनाकिनः
तस्मादप्युत्तमं व्यास पुण्या वाराणसी मता
महाकालवनं गुह्यं सिद्धक्षेत्रं तथोषरम् 5.1.1.
सर्वतस्तु समाख्यातं महाकालवनं मुने
पंचैकत्र न लभ्यंते महाकालपुरादृते
नाग्निर्न वायुरादित्यो न भूमिर्न दिशो नभः
न नक्षत्राणि न ज्योतिर्न द्यौर्नेंदुर्ग्रहा स्तथा