ततः कश्चित्कथांते च लोमशो नाम सन्मुनिः
तच्छ्रुत्वा पार्थिवो राजन्निमिः परमदुर्मनाः
ततः प्रोवाच तं विप्रमस्त्युपायो द्विजोत्तम
लोमश उवाच दया मे नृप सञ्जाता त्वां दृष्ट्वा दुःखितं भृशम्
अत्रैव चानयिष्यामि जंबूद्वीपोद्भवानि च
स्नानं कुरु महाराज ह्येकीभूतेषु तत्र च 7.3.60.
एवमुक्त्वा स विप्रर्षिर्ध्यानं चक्रे समाहितः
प्रत्ययार्थं च राजर्षे जंबूवृक्षो व्यजायत
सदेहश्च गतः स्वर्गे तीर्थस्नानादनन्तरम्
कन्यागते रवौ तत्र यः श्राद्धं कुरुते नरः
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे जंबूतीर्थप्रभाववर्णनंनाम षष्टितमोऽध्यायः
येन गंगा धृता राजन्निपतन्ती नभस्तलात्
आहूता देव देवेन ह्यचलेश्वररूपिणा
तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गंगाधरतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
तथा गंगेश्वरं चान्यद्गङ्गया निर्मितं स्वयम्
पुरा समभवद्युद्धमुमायाः सह गंगया
यया संपूजितः शंभुः शीघ्रं यास्यति दर्शनम्
एवमुक्ता ततो गंगा सत्वरैत्यात्र पर्वते
दृष्ट्वा गौर्याथ कटकं पर्वतस्य मनोहरम्
सम्यक्छ्रद्धासमोपेता ततस्तुष्टो महेश्वरः
तस्मात्कटेश्वराख्या च लोके चास्य भविष्यति
या नारी पतिना मुक्ता सपत्नीदुःखदुःखिता सुतसौभाग्यसंपन्ना भर्तृप्राणसमा तथा
गंगयाराधितो देव एवमेव वरं ददौ
विशेषतश्च नारीभिः सपत्नीदोषहानिदम् 7.3.62.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे कटेश्वरगंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्टितमोऽध्यायः
अर्बुदस्य महाराज माहात्म्यं हि समासतः
विस्तरेण च संख्या स्यादपि वर्षशतैरपि पदेपदे गृहाण्येव निर्मितानि महर्षिभिः
न तत्तीर्थं न सा सिद्धिर्न स वृक्षो महीपते
ये वसंति महाराज सुरम्येऽर्बुदपर्वते