ततः सजीवतां प्राप्य हरवाक्येन तं तदा सर्वेषां चैव मर्त्यानां ततः ख्यातो बभूव ह ॥ 7.3.52.
विनायक इति श्रीमान्पूज्यस्त्रैलोक्यवासिनाम्
ततो देवगणाः सर्वे देवीप्रियहिते रताः
देवा ऊचुः तवायं तनयो देवि सर्वेषां नः पुरःसरः
एतच्छृंगं गिरे रम्यं तव संसेवनाच्छुभे
येऽत्र स्नानं करिष्यन्ति सुपुण्ये सलिलाश्रये
माघमासे तृतीयायां शुक्लायां ये समाहिताः
एवमुक्त्वा सुराः सर्वे स्वस्थानं तु ततो गताः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्ड ईशानीशिखरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
यत्र पूर्वं पदं न्यस्तं ब्रह्मणा लोककारिणा
पुरा ब्रह्मादयो देवास्तत्र सर्वे समाहिताः
अचलेश्वरयात्रायां सुभक्त्या भाविता नृप
उपवासैश्च निर्विण्णा वयं सर्वे पितामह
तस्मात्सदुपदेशं त्वं किंचिद्दातुमिहार्हसि
अयाचितोपचारैश्च जपहोमैः सुदुष्करैः
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा तदा देवः कृपान्वितः
ततः स्वकं पदं त्यक्त्वा रम्ये पर्वतरोधसि
स्पृशंतु ऋषयः सर्वे ततो यास्यथ सद्गतिम्
विना स्नानेन दानेन व्रतहोमजपादिभिः 7.3.53.
अस्मिन्पदे मया न्यस्ते यांति लोकाः सहस्रशः
एकैवात्र प्रकर्त्तव्या श्रद्धा वाऽव्यभिचारिणी
पूजयिष्यति संप्राप्ते कार्तिके पूर्णिमादिने
ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु मिष्टान्नेन स्वशक्तितः
पूजयित्वा पदं तत्र ब्रह्मलोकं समागताः
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पदं पूज्यं नरोत्तम
अन्यत्कौतूहलं राजन्महद्दृष्टं महाद्भुतम्
आयामविस्तरेणाऽपि प्राप्ते कृतयुगे नृप
ततस्त्रेतायुगे प्राप्ते रक्तवर्णं प्रदृश्यते
द्वापरे कपिलं तच्च लघुमात्रं प्रदृश्यते 7.3.53.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे ब्रह्मपदोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपञ्चाशत्तमोऽध्यायः