तपस्तुष्टो महादेवो गते वर्षशतत्रये
ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ
अब्रवीद्वचनं चापि प्रहस्य वृषभध्वजः
अस्त्रेणानेन युक्तस्त्वमजेयः सर्वदेहिनाम्
एतज्जलाशयं पुण्यं त्रैलोक्ये सचराचरे
येऽत्र श्राद्धं करिष्यंति पौर्णमास्यां समाहिताः
पितृमेधफलं तेषामशेषं च भविष्यति 7.3.49.
रामोऽप्यसूदयत्क्षत्रं पितृदुःखेन दुःखितः
त्रिःसप्त तर्पयामास पितॄंस्तत्र प्रहर्षितः
दृष्ट्वा मातुः क्षतान्यंगे त्रिःसप्त मनुजाधिप
पिता मे निहतो यस्मात्क्षत्रियैस्तापसो द्विजः
क्षत्त्रहीनामहं पृथ्वीं प्रदास्ये सलिलं पितुः
तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत्
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे रामतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपंचाशत्तमोऽध्यायः
तीर्थानां यत्र संजाता कोटिः पार्थिव हेलया
यदा स्यात्कलिकालस्तु रौद्रो राजन्महीतले
तिस्रः कोट्योऽर्धकोटिश्च तीर्थानां भूमिवासिनाम्
पुष्करे च तथा कोटिः कुरुक्षेत्रे च पार्थिव राजन्नेतानि रक्षंति सर्वे देवाः सवासवाः
यदा यदा भयार्त्तानि म्लेच्छस्पर्शात्समंततः
कोटितीर्थानि त्रीण्येव तत्र जातानि भूतले
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत्
तत्र स्नानादिकं सर्वं जपहोमादिकं च यत्
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे कोटितीर्थप्रभाववर्णनंनाम पंचाशत्तमोऽध्यायः
तीर्थं पापहरं नृणां निशानाथेन निर्मितम्
प्रतिज्ञातं यदा राजन्ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः
तदा भयान्वितश्चन्द्रो मत्वा दैत्यं दुरासदम्
तत्र भित्त्वा गिरेः शृंगे कृत्वा विवरमुत्तमम्
ततः कालेन महता तुष्टस्तस्य महेश्वरः
बलवानेष दुर्धर्षः प्रकृत्या सिंहिकासुतः
सांप्रतं भक्षितं तेन पीयूषं सुरसत्तम