ततो वार्धक्यमापन्नस्तथापि न शमं गतः तं प्रसुप्तं समासाद्य नारकेयैः सुदुःखितैः
दानयज्ञतपःशीलाः स्वदारनिरतास्तथा
स्वकर्मभिः कुलांगार दिवं प्राप्ता यथार्हतः तस्मादुद्धर नः सर्वान्कृत्वा किंचिच्छुभार्चनम्
कर्मभिस्तव पापात्मन्वयं नरकमाश्रिताः
एवमुक्त्वा च ते सर्वे पितरस्तु सुदुःखिताः 7.3.48.
ततो दुःखमनुप्राप्तः पितृवाक्यानि संस्मरन्
कथं ते कुशलं राज्ये शरीरे वा पुरेऽथवा
राजोवाच मया दृष्टोऽद्य स्वप्नांते पिता ह्यथ पितामहः
उपालब्धोऽस्मि तैः सर्वैस्तव कर्मभिरीदृशैः
अथान्ये दश यास्यन्ति भविष्याश्च भवानपि
एवमुक्तः प्रबुद्धोऽहं पितृभिर्वरवर्णिनि
इन्दुमत्युवाच सत्यमेतन्महाराज यदुक्तोऽसि पितामहैः
यथा सुपुत्रमासाद्य तरंति पितरो नृप
स त्वमाहूय विप्रेंद्रान्धर्मशास्त्रविचक्षणान्
आनयामास राजाऽसौ ततो विप्राननेकशः उवाच विनयोपेतो भार्यया सहितो हितान्॥ 7.3.48.
स्वर्गं यांति सुपुत्रेण तारिताः प्रोच्यतां स्फुटम्
निरयस्था दिवं यांति यद्यपि स्युः सुपापिनः
यत्किंचिदत्र कर्त्तव्यं प्रोच्यतामखिलं हि तत्
तथोक्तास्ते नृपेंद्रेण ब्राह्मणाः सत्यवादिनः
दीक्षा ग्राह्या नृपश्रेष्ठ पुरश्चरणमादितः
स त्वं पापसमाचारो बाल्यात्प्रभृति पार्थिव
सर्वतीर्थाभिषिक्तस्त्वं यदा स्यान्नृपसत्तम
प्रभासादीनि तीर्थानि यानि संति धरातले
मनसा गच्छ दुर्गाणि ददद्दानमनुत्तमम् यन्न याति नृणां राजंस्तीर्थस्नानादिना भुवि
तीर्थयात्रापरो भूत्वा परिबभ्राम मेदिनीम् 7.3.48.
नियतो नियताहारो ददद्दानानि भूरिशः
कस्यचित्त्वथ कालस्य तीर्थयात्रानुषंगतः
स स्नानमकरोत्तत्र श्रद्धापूतेन चेतसा
विमुक्ताः पितरो रौद्रान्नरकात्सुप्रहर्षिताः
तमूचुस्तारिताः सर्वे वयं पुत्र त्वयाऽधुना