स दृष्ट्वा शिवमाहात्म्यं श्रद्धां कृत्वा नृपोत्तम
यस्मिन्दृष्टे महाराज नारी वा यदि वा नरः
एवमेतन्मया ख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशोऽध्यायः
यत्र पूर्वं तपस्तप्तं मार्कंडेन महात्मना
मृकण्डो ब्राह्मणोनाम पुराऽऽसीच्छंसितव्रतः
सर्वलक्षणसंपूर्णः शांतः सूर्यसमप्रभः
आगतो ब्राह्मणो ज्ञानी कश्चित्सामुद्रविच्छुभः
आनासाग्रशिखाग्राभ्यां चिरं चैवावलोकितः
अथाऽब्रवीच्चिरं दृष्टस्त्वया पुत्रो मम द्विज
असकृत्स मृकण्डेन यावत्पृष्टो द्विजोत्तमः
अस्य बालस्य चिह्नानि यानि काये द्विजोत्तम
षण्मासेनास्य बालस्य नूनं मृत्युर्भविष्यति अनृतं नोक्तपूर्वं मे वैरिष्वपि कदाचन
मृकंडेनाभ्यनुज्ञात इष्टं देशं जगाम ह ॥ 7.3.41.
मृकंडोपि सुतं ज्ञात्वा ततः क्षीणायुषं नृप
श्रुताध्ययनसंपन्नं यंयं पश्यसि चाग्रतः
ततश्चक्रे ब्रह्मचारी पितुर्वाक्यं विशेषतः
बालं वृद्धं युवानं च यंयं पश्यति चक्षुषा
कस्यचित्त्वथ कालस्य तस्याश्रमसमीपतः
अथ तान्सत्वरं गत्वा वंदयामास पार्थिव
दीर्घायुर्भव तैरुक्तः स बालस्तुष्टितत्परैः
तेषां मध्येंऽगिरानाम दिव्यज्ञानसमन्वितः
अथ तानब्रवीत्सर्वान्मुनीन्किंचित्सविस्मयः
गमिष्यति कुमारोऽयं निधनं पंचमे दिने 7.3.41.
यथाऽयं चिरजीवी स्यात्तथा नीतिर्विधीयताम्
बालकं तं समादाय ब्रह्मलोकं गतास्तदा
तेषामनंतरं तेन बालके नाभिवादितः
ततः सप्तर्षयो हृष्टाः स्वचित्ते नृपसत्तम
अर्बुदं पर्वतं नाम तस्य तीर्थेषु वै गताः
अथागत्य द्रुतं दूराद्बालेनानेन वंदिताः पंचमे दिवसेऽस्यापि मृत्युर्देव भविष्यति