चंडिकायतने पुण्ये सेवध्वं हि ममाज्ञया
एवमुक्तास्ततः सर्वे कामाद्यास्ते द्रुतं ययुः
एवं ज्ञात्वा द्रुतं गच्छ तत्र पार्थिवसत्तम
यो याति चंडिकां द्रष्टुमबुर्दं प्रति पार्थिव
तारयिष्यति नः सर्वान्स पुत्रो य इहाश्रमे
एकया लभ्यते राज्यं स्वर्गश्चैव द्वितीयया
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रां तत्र समाचरेत्
पुनंत्येवान्यतीर्थानि स्नानदानैरसंशयम् 7.3.36.
यः शृणोति सदाख्यानमेत च्छ्रद्धासमन्वितः
यस्यैतत्तिष्ठते गेहे लिखितं पुस्तकं नृप
पठति श्रद्धयोपेतो यो वा भूमिपते नरः
यत्र नागैस्तपस्तप्तं रम्ये पर्वतरोधसि
कद्रूशापं पुरा श्रुत्वा नागाः सर्वे भयातुराः
मातृशापेन संतप्ता वयं पन्नगसत्तम
तयोक्तं ये तपोयुक्ता धर्मात्मानः सुसंयताः
न दहिष्यति तान्वह्निर्यज्ञे पारिक्षितस्य हि
तत्र यूयं तपोयुक्ता भवध्वं सुसमाहिताः
यस्याः संकीर्त्तनेनापि नश्यंति विपदो ध्रुवम्
तस्याः प्रसादतः सर्वे भविष्यथ गतज्वराः दैवो वा मानुषो वाऽपि नान्यो वो मुक्तिकारकः
प्रणम्य तं ततो जग्मुरर्बुदं पर्वतं प्रति
ते भित्त्वा धरणीपृष्ठं पर्वते तदनन्तरम् 7.3.37.
ततो धृतव्रताः सर्वे देवी भक्तिपरायणाः
तस्थुस्तत्र सदा होमं कुर्वन्तो जाप्यमुत्तमम्
दन्तोलूखलिनः केचिदश्मकुट्टास्तथा परे
गीतं वाद्यं तथा चक्रुरन्ये देवाः पुरस्तदा
ततो देवी सुसन्तुष्टा वाक्यमेतदुवाच ह
देव्युवाच परितुष्टास्मि वो वत्साः किमर्थं तप्यते तपः
नागराजसमादेशाच्छरणं त्वां समागताः
सा त्वं रक्ष भयात्तस्माच्छापवह्निसमुद्भवात् पारिक्षितस्य यज्ञे वः पावको भक्षयिष्यति
संतिष्ठत विना भीत्या भोगान्भुङ्ध्वं सुपुष्कलान्