वसव ऊचुः त्रिरात्रं यो नरः सम्यगुपवासं करिष्यति 7.3.36.
छत्रोपानत्प्रदातारस्तेषां लोकाः सनातनाः
भविष्यति विशेषेण ह्याश्रमे लोकविश्रुते
सप्तजन्मांतराण्येव रूपवान्स भविष्यति
चांद्रायणसहस्रस्य फलं तस्य भविष्यति
तदाज्ञया दिवं जग्मुर्देवी तत्रैव संस्थिता
अथ मर्त्त्या दिवं जग्मुर्दृष्ट्वा देवीं तदाश्रमे
अग्निष्टोमादिकाः सर्वाः क्रिया नष्टा धरातले
ततो भीतः सहस्राक्षः संमंत्र्य गुरुणा सह 7.3.36.
व्यामोहं गृहपुत्रोत्थं तृष्णामायासमन्वितम्
चंडिकायतने पुण्ये सेवध्वं हि ममाज्ञया
एवमुक्तास्ततः सर्वे कामाद्यास्ते द्रुतं ययुः
एवं ज्ञात्वा द्रुतं गच्छ तत्र पार्थिवसत्तम
यो याति चंडिकां द्रष्टुमबुर्दं प्रति पार्थिव
तारयिष्यति नः सर्वान्स पुत्रो य इहाश्रमे
एकया लभ्यते राज्यं स्वर्गश्चैव द्वितीयया
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रां तत्र समाचरेत्
पुनंत्येवान्यतीर्थानि स्नानदानैरसंशयम् 7.3.36.
यः शृणोति सदाख्यानमेत च्छ्रद्धासमन्वितः
यस्यैतत्तिष्ठते गेहे लिखितं पुस्तकं नृप
पठति श्रद्धयोपेतो यो वा भूमिपते नरः
यत्र नागैस्तपस्तप्तं रम्ये पर्वतरोधसि
कद्रूशापं पुरा श्रुत्वा नागाः सर्वे भयातुराः
मातृशापेन संतप्ता वयं पन्नगसत्तम
तयोक्तं ये तपोयुक्ता धर्मात्मानः सुसंयताः
न दहिष्यति तान्वह्निर्यज्ञे पारिक्षितस्य हि
तत्र यूयं तपोयुक्ता भवध्वं सुसमाहिताः
यस्याः संकीर्त्तनेनापि नश्यंति विपदो ध्रुवम्
तस्याः प्रसादतः सर्वे भविष्यथ गतज्वराः दैवो वा मानुषो वाऽपि नान्यो वो मुक्तिकारकः
प्रणम्य तं ततो जग्मुरर्बुदं पर्वतं प्रति