एवं निःशेषितास्त्रोऽसौ दानवो बलवत्तरः।. चकार परमां मायां दिव्यैरस्त्रैः सुरेश्वरी॥ 7.3.36.
व्यक्षिपच्च महाकायं महिषं पर्वताकृतिम्
सिंहस्कंधं च सा देवी ततस्तमध्यरोहत
शूलेन भेदयामास पृष्ठदेशे सुरेश्वरी
चर्मखड्गधरो रौद्रस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
निस्त्रिंशेनाहनत्प्रोच्चैः स च प्राणैर्व्ययुज्यत
ततो जघान भूयोऽपि दानवान्सा रुषान्विता
प्रविष्टा भयसंत्रस्ताः पातालं जीवितैषिणः
विश्वेदेवास्तथा साध्या रुद्रा गुह्यककिन्नराः
समंताद्दिव्यपुष्पैश्च तां देवीं समवाकिरन्
युक्तं कृतं महेशानि यद्धतः पापकृत्तमः 7.3.36.
त्वया दत्तं पुना राज्यं वासवस्य त्रिविष्टपे सर्वे देवाः प्रसन्नास्ते प्रदास्यंति न संशयः
आश्रमोऽत्रैव मे पुण्यो जायतां ख्यातिसंयुतः
अस्मिंश्चाहं सदा देवाः स्थास्यामि वरपर्वते
रूपेणानेन देवेशि ये त्वां द्रक्ष्यंति मानवाः
ब्रह्मज्ञानसमायुक्तास्ते भविष्यंति मानवाः
यस्माच्चंडं कृतं कर्म त्वया दानवसूदनात्
तव नाम्ना तथा ख्यात आश्रमोऽयं भविष्यति
येऽत्र कृष्ण चतुर्द्दश्यामाश्विने मासि शोभने
गयाश्राद्धफलं कृत्यं तेषां देवि भविष्यति
उपवासपरास्तेषां पापं यास्यति संक्षयम् ॥ 7.3.36.
पुत्रहीनश्च यो मर्त्यो नारी वापि समाहिता अपुत्रो लभते शीघ्रं सुपुत्रं नात्र संशयः
सर्वशत्रुक्षयस्तस्य राज्यावाप्तिर्भविष्यति
अग्निरुवाच अत्रागत्य शुचिः श्राद्धं यः करिष्यति मानवः
अल्पमृत्युभयं तस्य न कदाचिद्भविष्यति
प्रेतोत्थं न भयं तस्य देवि क्वापि भविष्यति
विमलस्तु सदा भावि इह लोके परत्र च
योत्र दास्यति विप्रेभ्यो नीरोगः स भविष्यति
न भविष्यति लोके स वित्तहीनः कथंचन
इह लोके परे चैव तस्य भावि सदा सुखम्