मूर्छया सहितो राजन्किंचित्कालमधोमुखः 7.3.36.
देवी सखीसमायुक्ता सर्वदेशेष्वताडयत्
छिन्नधन्वा ततो दैत्यश्चर्मखङ्गसमन्वितः
तस्य चापततस्तूर्णं खड्गं द्वाभ्यां ह्यकृन्तयत्
विशस्त्रो विरथो राजन्स तदा दानवाधमः
ब्रह्मास्त्रं मनसि ध्यायंस्तृणं तस्यै मुमोच सः
एतस्मिन्नेव काले तु स ब्रह्मास्ते दिवौकसः
ततो देवी क्षणं ध्यात्वा तदस्त्रं पार्थिवोत्तम
ब्रह्मास्त्रे विफले जाते ह्याग्नेयं दानवोत्तमः
एवं नानाप्रकाराणि तेन मुक्तानि सा तदा
एवं निःशेषितास्त्रोऽसौ दानवो बलवत्तरः।. चकार परमां मायां दिव्यैरस्त्रैः सुरेश्वरी॥ 7.3.36.
व्यक्षिपच्च महाकायं महिषं पर्वताकृतिम्
सिंहस्कंधं च सा देवी ततस्तमध्यरोहत
शूलेन भेदयामास पृष्ठदेशे सुरेश्वरी
चर्मखड्गधरो रौद्रस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
निस्त्रिंशेनाहनत्प्रोच्चैः स च प्राणैर्व्ययुज्यत
ततो जघान भूयोऽपि दानवान्सा रुषान्विता
प्रविष्टा भयसंत्रस्ताः पातालं जीवितैषिणः
विश्वेदेवास्तथा साध्या रुद्रा गुह्यककिन्नराः
समंताद्दिव्यपुष्पैश्च तां देवीं समवाकिरन्
युक्तं कृतं महेशानि यद्धतः पापकृत्तमः 7.3.36.
त्वया दत्तं पुना राज्यं वासवस्य त्रिविष्टपे सर्वे देवाः प्रसन्नास्ते प्रदास्यंति न संशयः
आश्रमोऽत्रैव मे पुण्यो जायतां ख्यातिसंयुतः
अस्मिंश्चाहं सदा देवाः स्थास्यामि वरपर्वते
रूपेणानेन देवेशि ये त्वां द्रक्ष्यंति मानवाः
ब्रह्मज्ञानसमायुक्तास्ते भविष्यंति मानवाः
यस्माच्चंडं कृतं कर्म त्वया दानवसूदनात्
तव नाम्ना तथा ख्यात आश्रमोऽयं भविष्यति
येऽत्र कृष्ण चतुर्द्दश्यामाश्विने मासि शोभने
गयाश्राद्धफलं कृत्यं तेषां देवि भविष्यति