रथं तेनैव मार्गेण यत्र सा तिष्ठते ध्रुवम् 7.3.36.
बहवस्तेन मार्गेण येनासौ प्रस्थितो नृप
पपात महती चोल्का निहत्य रविमंडलम्
उपविष्टास्तथा वांता बहुमूत्रं प्रसुस्रुवुः
स तान्सर्वाननादृत्य महोत्पातान्सुदारुणान्
विमुंचंश्च शरान्नादांस्तिष्ठतिष्ठेति च ब्रुवन्
महिषं रोषसंयुक्तं यो वारयति संगरे
ततो देवी समासाद्य प्रोक्ता गर्वेण पार्थिव
न च बालिशि मे वीर्यं न सौभाग्यं न वा धनम्
नूनं तत्त्वेन जानामि अवलिप्तासि भामिनि
स्त्रियं त्वां नोत्सहे हंतुं पौरुषे च व्यवस्थितः 7.3.36.
त्रैलोक्ये नास्ति मत्तुल्यः पुमान्कश्चिच्च बालिशि
प्रगृह्य सशरं चापं वाक्यमेतदुवाच ह
कुमार्याः कामयुक्तेन तथापि शृणु मे वचः
पितामह वरं देवा मन्यंते दानवाधम
मुक्त्वैकां कामिनीं पाप त्वं कृतः पद्मयोनिना
पितामहवरः सोऽत्र जयशीलोऽसि दानव
एषा त्वामिषुभिस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम्
चतुर्भिश्चतुरो वाहाननयद्यमसादनम्
ध्वजं चिच्छेद चैकेन ततोऽन्येन हृदि क्षतः
मूर्छया सहितो राजन्किंचित्कालमधोमुखः 7.3.36.
देवी सखीसमायुक्ता सर्वदेशेष्वताडयत्
छिन्नधन्वा ततो दैत्यश्चर्मखङ्गसमन्वितः
तस्य चापततस्तूर्णं खड्गं द्वाभ्यां ह्यकृन्तयत्
विशस्त्रो विरथो राजन्स तदा दानवाधमः
ब्रह्मास्त्रं मनसि ध्यायंस्तृणं तस्यै मुमोच सः
एतस्मिन्नेव काले तु स ब्रह्मास्ते दिवौकसः
ततो देवी क्षणं ध्यात्वा तदस्त्रं पार्थिवोत्तम
ब्रह्मास्त्रे विफले जाते ह्याग्नेयं दानवोत्तमः
एवं नानाप्रकाराणि तेन मुक्तानि सा तदा