किमेवं क्रियते राज्यं यथा त्वं क्षत्रियाधमः ॥ करोषि यत्र विध्वंसं राक्षसै र्नीयते जनः
नूनं जातो न रामेण भवान्रावणसंभवः
सत्यमेतत्पुरा प्रोक्तं नीतिशास्त्रविचक्षणैः
तस्मात्त्वं राक्षसोद्भूतो राक्षसैर्द्विजसत्तमान्
आर्तानां यत्र लोकानां दोषैः पार्थिवसंभवैः
राक्षसेभ्यः समुत्पन्नो ब्राह्मणानां पराभवः
अद्यप्रभृति यः कश्चिद्विनाशं नीयते क्वचित् ६.१०४.
एवमुक्त्वा ततस्तूर्णं प्रेषयामास राघवः
गच्छ दूत द्रुतं गत्वा त्वया वाच्यो विभीषणः
यद्राक्षसगणैः सार्धं मम भूमिं समंततः
मम पित्रा कृतेयं ते प्रतिष्ठा राक्षसाधम
विषवृक्षोऽपि यो वृद्धिं स्वयमेव प्रणीयते
तस्मादद्य दिनादूर्ध्वं यदि कश्चिन्निशाचरः
तदहं सत्वरं प्राप्य लंकां तव पुरीमिमाम्
त्वां च बद्ध्वा दृढैः पाशैर्निगडैश्च सुसंयतम्
एवमुक्तस्ततो दूतो गत्वा सेतुं द्रुतं ततः
तावत्पृष्टो जनैः कैश्चित्कस्त्वं वत्स इहागतः ६.१०४.
प्रेषितः कार्यमुद्दिश्य तत्र यास्याम्यहं कथम्
भग्नः सेतुर्यतो मध्ये रामेणाक्लिष्टकर्मणा
तस्मादत्रैव ते कार्यं सिद्धिं दूत प्रयास्यति
सर्वदा राक्षसेन्द्रोऽसौ शुभं रामेश्वरत्रयम्
लंकाद्वारे स्थितो यो वै सेतुखण्डे महेश्वरः
जलमध्यगतं यच्च सेतुखंडं द्वितीयकम्
एनं देव निशीथे च सर्वदागत्य भक्तितः
तस्मात्तिष्ठ त्वमव्यग्रः स्थानेऽत्रैव समाहितः
तेनैव सहितः पश्चात्स्वेच्छया तस्य मन्दिरम्
अथ तेषां तदाकर्ण्य स दूतो हर्षसंयुतः ६.१०४.
अथ प्राप्ते निशार्धे स राक्षसैः परिवारितः
विमानवरमारूढः स्तूयमानः समन्ततः
उत्तीर्य च विमानाग्र्यात्कृत्वाऽथ त्रिः प्रदक्षिणाम्