कस्य वा पृष्ठमांसानि भक्षितानि मया क्वचित्
किं वा दानं मया दत्त्वा ब्राह्मणाय महात्मने ६.९७.
किं वा राज्ये मदीये च दीनानां प्रपतंति च
दैवं वा पैतृकं वापि किं वा कर्म गृहे मम
यत्त्वया क्रियते नित्यं तोयैरभ्युक्षणं मम
न राष्ट्रे च कुले गेहे भृत्यवर्गे विशेषतः
परं शृणु प्रवक्ष्यामि यत्ते पापं भविष्यति
अपुत्रस्य गतिर्नास्ति न च स्वर्गं प्रपद्यते
द्वेष्यतां याति देवानां पितॄणां च विशेषतः
आनृण्यं समवाप्नोति पितॄणां स तदा ध्रुवम्
पितॄणां तेन ते नित्यमासनेऽभ्युक्षणं कृतम्
आत्मानं नरकात्त्रातुं पुंसंज्ञाच्च तथा नृप ६.९७.
दुःखेन महता युक्तो लज्जयाऽधोमुखः स्थितः अमात्यानां निजं राज्यमर्पयामास सत्वरः
ततः प्रोवाच तान्सर्वांस्तपः कार्यं मयाऽधुना
एतद्राज्यं प्रयत्नेन रक्षणीयं यथाविधि
क्रियते पुत्रहीनस्य किं राज्येन धनेन वा
वयं रक्षां करिष्यामस्तव राज्ये समंततः
कार्तिकेयपुरं गत्वा यत्र पित्रा पुरा तव
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये दशरथकृततपःसमुद्योगवर्णनंनाम सप्तनवतितमोऽध्यायः
हाटकेश्वरजं क्षेत्रं संप्राप्तो हर्षसंयुतः
तत्रागत्य ततो देवीं पित्रा संस्थापिता पुरा
ततोऽन्यानि च मुख्यानि दृष्ट्वा चायतनानि सः
प्रासादं कारयामास देवदेवस्य चक्रिणः
तस्याग्रे कारयामास वापीं स्वच्छोदकान्विताम्
उदकेन ततस्तस्या देवाराधनतत्परः
ततो वर्षशतेऽतीते तस्य तुष्टो जनार्दनः
प्रोवाच दर्शनं गत्वा पक्षिराजं समाश्रितः
अपि ते दुर्लभं काममहं दास्यामि कृत्स्नशः
तपसो देहि मे पुत्रांस्तस्माद्वंशविवृद्धिदान् ॥ ६.९८.
अन्यत्सर्वं सुराधीश ध्रुवमस्ति गृहे स्थितम्