यश्चैतत्पठते नित्यं शृणुयाद्यो विशेषतः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये दशरथशनैश्चरसंवादवर्णनंनाम षण्णवतितमोऽध्यायः
भिनत्ति वचनात्तस्य राज्ञो दशरथस्य च
तद्वृत्तांतं समाकर्ण्य तस्य शक्रः प्रहर्षितः
अत्यद्भुततरं कर्म त्वयैतत्पृथिवीपते
अत एव हि संतुष्टिः सञ्जाताद्य तवोपरि
शाश्वती सर्वकृत्येषु परमां लोकसंस्थिताम्
एवं भवतु राजेंद्र त्वया सह सदा मम
त्वया सदैव मे पार्श्वे सभायां देवसंनिधौ
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो जगाम त्रिदिवालयम्
रक्षयित्वा जगत्सर्वं शनैश्चर कृताद्भयात्
ततः प्रभृति नित्यं स सन्ध्याकाल उपस्थिते ६.९७.
गीतं दृष्ट्वा च नृत्यं च तानादिविहितं शुभम्
स्वयं च कीर्तयित्वाथ प्रयाति निजमंदिरम्
विमानवरमारुह्य हंसबर्हिणनादितम्
यदायदा स निर्याति शक्रस्थानान्निजालयम्
शक्रादेशात्तदा वेत्ति न स भूपः कथंचन कथयामास तत्सर्वमभ्युक्षणसमुद्भवम्
वृत्तांतं तस्य राजर्षेस्तस्यैव गृहमागतः
तच्छ्रुत्वा नारदेनोक्तं श्रद्धेयमपि भूपतिः
तथापि कौतुकाविष्टो गत्वा शक्रनिवेशनम्
अलक्ष्यं वीक्षयामास स्वासनं दूरमास्थितः
ततः शक्रसमादेशादुत्थाय सुरकिंकरः ६.९७.
तद्दृष्ट्वा कोपसंपन्नः स राजाऽभ्येत्य वासवम्
किं मया निहता विप्राः किं वा विप्रसमुद्भवम्
किं वा नष्टोऽस्मि संग्रामे दृष्ट्वा शत्रून्समागतान्
मम राज्येऽथवा शक्र दुर्बलो बलवत्तरैः
किं वा राज्ये मदीये च जायते योनिविप्लवः
किं वा दुर्जनवाक्येन दूषितो दोषवर्जितः
किं वा चौरोऽथ पापो वा गृहीतो दोषवान्स्वयम्
किंस्विन्मया परित्यक्तः कोऽप्यत्र शरणागतः