सांप्रतं मम दैवज्ञैर्वाक्यमेतदुदाहृतम्
तस्मिन्मन्द त्वया भिन्ने न वर्षति शतक्रतुः
जाते वृष्टिनिरोधेऽथ जायंतेऽन्नानि न क्षितौ
जनोच्छेदे ततो जाते अग्निष्टोमादिकाः क्रियाः
एतस्मात्कारणाद्रुद्धो मार्गस्ते सूर्यसंभव
तुष्टोऽहं तव वीर्येण न त्वन्येन महीपते
न केनचित्कृतं कर्म यदेतद्भवता कृतम्
नाहं पश्यामि भूपाल कथंचिदपि तूर्ध्वतः
जातमात्रेण बालेन मया पादौ निरीक्षितौ ६.९६.
न त्वया पुत्र द्रष्टव्यं किंचिदेव कथंचन
तस्मात्त्वया महत्कर्म कृतमीदृक्सुदुष्करम्
तस्मा त्तव कृते नाहं भेदयिष्यामि रोहिणीम्
वरं वरय चास्माकं तस्मादद्य भविष्यति
तस्याऽन्यदिवसं यावत्पीडा कार्या न च त्वया
तिलदानं करोत्येवं लोहदानं च यस्तव
रक्षणीयः सुकृच्छ्रेषु संकटेषु सदैव हि
यः कुर्याच्छांतिकं सम्यक्तिलहोमं च भक्तितः
तस्य सार्धानि वर्षाणि सप्त कार्या प्रयत्नतः
शनैश्चरो महीपालवचनाद्द्विजसत्तमाः ॥ ६.९६.
एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽहं सुविस्तरात् संवादं रोहिणीभेदे सञ्जातं समुपस्थिते
यश्चैतत्पठते नित्यं शृणुयाद्यो विशेषतः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये दशरथशनैश्चरसंवादवर्णनंनाम षण्णवतितमोऽध्यायः
भिनत्ति वचनात्तस्य राज्ञो दशरथस्य च
तद्वृत्तांतं समाकर्ण्य तस्य शक्रः प्रहर्षितः
अत्यद्भुततरं कर्म त्वयैतत्पृथिवीपते
अत एव हि संतुष्टिः सञ्जाताद्य तवोपरि
शाश्वती सर्वकृत्येषु परमां लोकसंस्थिताम्
एवं भवतु राजेंद्र त्वया सह सदा मम
त्वया सदैव मे पार्श्वे सभायां देवसंनिधौ
एवमुक्त्वा सहस्राक्षो जगाम त्रिदिवालयम्