कस्मात्त्वमस्य नीचस्य पशुपालस्य सर्वदा
तस्यापि प्रेतकार्याणि मृतस्यापि करोषि किम्
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा किंचिल्लज्जासमन्वितः
अहमस्यान्यदेहत्वे पुत्र आसं सुसंमतः
कस्यचित्त्वथ कालस्य मार्कंडस्य महामुनेः
कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे भीष्मपञ्चककृन्नरः ६.९२.
दृष्ट्वा पितामहं देवं पूजयित्वा जनार्दनम्
तन्मया विहितं सम्यक्स्नात्वा तत्र शुभावहे
चन्द्रोदयस्य विप्रर्षेरन्वये भुवि विश्रुते संस्मरन्पूर्विकां जाति तेन स्नेहो मम स्थितः
अतोऽहं कृत्तिकायोगे कार्तिक्यां भक्तिसंयुतः
भीष्मस्य पञ्चकं चक्रुः सम्यक्छ्रद्धासमन्विताः
ततःप्रभृति तत्कुण्डं विख्यातं धरणीतले
यः स्नानं सर्वदा तत्र ब्राह्मणः प्रकरोति वै
इतिश्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवतितमोध्यायः
सूत उवाच अथान्यदपि तत्रास्ति गोमुखाख्यं सुशोभनम्
पुरासीदत्र गोपालः कश्चित्कुष्ठसमावृतः
कस्यचित्त्वथ कालस्य तेन मार्गेण गोकुलम्
एकादश्यां तृषार्त्तं च भास्करे वृषसंस्थिते नीलमालोकितं तत्र दूरादेत्य प्रहर्षिता
दन्तैर्द्रुतं समुत्पाट्य यावदाकर्षति द्विजाः
अथास्वाद्य तृणं तस्मात्तृषार्ता च शनैःशनैः
तस्या वेगेन तत्तोयं पिबन्त्यास्तत्रभूतले
ततोऽन्याः शतशो गावः पपुस्तोयं मुनिर्मलम्
यथायथा गता गावस्तत्र तोयं पिबंति ताः
ततश्च गोकुले कृत्स्ने जाते तृष्णाविवर्जिते ६.९३.
अंगं प्रक्षाल्य पीत्वापो यावन्निष्क्रामति द्रुतम्
ततो विस्मयमापन्नो गत्वा स्वीयं निकेतनम्
तृणस्तम्बं यथा धेन्वा तत्रोत्पाट्य प्रशक्तितः
भवंति च विनिर्मुक्ता रोगैः पापैश्च तत्क्षणात्
ततःप्रभृति तत्ख्यातं तीर्थं गोमुखसंज्ञितम्
अथ भीतः सहस्राक्षस्तद्दृष्ट्वा स्वर्गदायकम्