अश्वैरुच्चैःश्रवस्तुल्यैर्दंतिभिर्दिग्गजैरिव
यस्यां जाता महीपालाः सूर्यवंशसमुद्भवाः
यस्यास्तीरे पुण्यतोया कूजद्भृंगविहंगमा
धर्मद्रवपरीता सा घर्घरोत्तमसंगमा
दक्षिणाच्चरणांगुष्ठान्निःसृता जाह्नवी हरेः
तस्मादिमे पुण्यतमे नद्यौ देवनमस्कृते
तामयोध्यामथ प्राप्तोऽगस्त्यः कुम्भोद्भवो मुनिः
आगत्य तु इतः सोऽपि कृऽत्वा यात्रां क्रमेण च
पूजयित्वा यथान्यायं देवताः सकला अपि
कृतकृत्योर्ज्जितानन्दस्तीर्थमाहात्म्यदर्शनात् 2.8.1.
स त्रिरात्रं स्थितस्तत्र यात्रां कृत्वा यथाविधि
तमायांतं विलोक्याशु बहुलानन्दसुन्दरम्
परमानंदसंदोहः समभूत्सांप्रतं तव
कस्मादानंदपोषोऽभूत्तव ब्रह्मन्वदस्व मे
अगस्त्य उवाच अहो महदथाश्चर्य्यं विस्मयो मुनिसत्तम
तस्मादानंदसंदोहः समभून्मम सांप्रतम्
अयोध्याया महापुर्या महिमानं गुणाधिकम्
कः क्रमस्तीर्थयात्रायाः कानि तीर्थानि को विधिः एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तराद्वदतां वर
दृश्यते येन पृच्छा ते ह्ययोध्यामहिमाश्रिता
अकारो ब्रह्म च प्रोक्तं यकारो विष्णुरुच्यते 2.8.1.
सर्वोपपातकैर्युक्तैर्ब्रह्महत्यादिपातकैः
विष्णोराद्या पुरी येयं क्षितिं न स्पृशति द्विज
केन वर्णयितुं शक्यो महिमाऽस्यास्तपोधन
सहस्रधारामारभ्य योजनं पूर्वतो दिशि
दक्षिणोत्तरभागे तु सरयूतमसावधिः मत्स्याकृतिरियं विप्र पुरी विष्णोरुदीरिता
पश्चिमे तस्य मूर्द्धा तु गोप्रतारासिता द्विज
पूर्वतः पृष्ठभागो हि दक्षिणोत्तरमध्यमः पूर्वंदृष्टप्रभावोऽसौ प्राधान्येन वसत्यपि
कीर्तितो मुनिशार्दूल प्रसिद्धिं गतवान्कथम्
अगस्त्य उवाच विष्णुशर्मेति विख्यातः पुराभूद्ब्राह्मणोत्तमः
योगध्यानरतो नित्यं विष्णुभक्तिपरायणः अयोध्यामागतो विष्णुर्विष्णुःसाक्षाद्वसेदिति ।। 2.8.1.