पृष्टश्च ब्रूहि चेद्भेक त्वया दृष्टो हुताशनः ६.९०.
अस्मिञ्जलाशये वह्निः सांप्रतं पर्यवस्थितः
अस्माकं निधनं प्राप्तं कुटुम्बं सुरसत्तमाः
तच्छ्रुत्वा ते सुराः सर्वे सर्वतस्तं जलाशयम्
यस्माद्भेक त्वया मूढ देवेभ्योऽहं निवेदितः
एवमुक्त्वा ततः स्थानात्ततो वह्निर्विनिर्गतः
भोभो वह्ने किमर्थं त्वं देवान्दृष्ट्वा प्रगच्छसि
त्वय्याहुतिर्हुता सम्यगादित्यमुपतिष्ठते
तस्माद्धाता विधाता च त्वमेव जगतः स्थितः
अग्निष्टोमादिका यज्ञास्त्वयि सर्वे प्रतिष्ठिताः
त्वमग्ने सर्वभूतानामन्तश्चरसि सर्वदा ६.९०.
तस्मात्कुरु प्रसादं त्वं सर्वेषां च दिवौकसाम्
सूत उवाच प्रोवाच प्रणयात्कोपं कृत्वा नत्वा च पद्मजम्
अहं कोपं समाधाय शक्रस्योपरि पद्मज
अनावृष्ट्या महेन्द्रस्य संजातश्चौषधीक्षयः
एतस्मात्कारणान्नष्टो न कामान्न च संभ्रमात्
तच्छ्रुत्वा स चतुर्वक्त्रः शक्रमाह ततः परम्
ज्येष्ठं भ्रातरमुल्लंघ्य शंतनुः पृथिवीपतिः
एतस्मात्कारणाद्वृष्टिः संनिरुद्धा मया प्रभो
तस्याक्रमस्य संप्राप्तं पापं तेन महीभुजा
मद्वाक्याद्याति नो नाशं यावदेतज्जगत्त्रयम् ६.९०.
एतस्मिन्नंतरे शक्र आदिदेश त्वरान्वितः
तेऽपि शक्रसमादेशात्समस्तधरणीतलम्
अथाब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा देवैः सार्धं हुताशनम् सांप्रतं त्वं वरं मत्तः प्रार्थयस्वाभिवांछितम्
अयं जलाशयः पुण्यो मन्नाम्ना पृथिवीतले
अत्र यः प्रातरुत्थाय स्नात्वा श्रद्धा समन्वितः तस्य तुष्टिस्त्वया कार्या द्रुतं मद्वाक्यतः प्रभो
अत्र यः प्रातरुत्थाय स्नात्वा वै वेदविद्द्विजः
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य सकलं लप्स्यते फलम्
एवमुक्त्वा स भगवान्विरराम पितामहः
एवं तत्र समुद्भूतं वह्नितीर्थं महाद्भुतम्