ततश्च श्रपयामास सुसमिद्धे हुताशने ६.९०.
समादाय पितॄंस्तर्प्य यावदग्नौ जुहोति सः
गतश्चादर्शनं सद्यः सर्वेषां क्षितिवासिनाम्
एतस्मिन्नंतरे वह्नौ मर्त्यलोकाद्विनिर्गते
एतस्मिन्नंतरे देवा ब्रह्मविष्णुपुरः सराः
अथ तैर्भ्रममाणैश्च प्रदृष्टोऽभूद्गजो महान्
अथ देवा गजं दृष्ट्वा पप्रच्छुस्त्वरयाऽन्विताः
वंशस्तंबेऽत्र संकीर्णे संप्रविष्टो हुताशनः
अथ तैर्वेष्टितस्तस्मिन्वंशस्तंबे हुताशनः
यस्मात्त्वयाहमादिष्टो देवानां वारणाधम
एवं शप्त्वा गजं शीघ्रं नष्टो वैश्वानरः पुनः ६.९०.
अथ दृष्टः शुकस्तैश्च भ्रममाणैर्महावने
शुक उवाच एतस्मिंस्तिष्ठते वह्निरश्वत्थे सुरसत्तमाः
अत्रस्थो यः कुलायो म आसीच्छिशुसमन्वितः
तच्छ्रुत्वा तैः सुरैः सर्वैः शमीगर्भः स तत्क्षणात्
अहं यस्मात्त्वया पाप देवानां संनिवेदितः
एवमुक्त्वा जातवेदा देवादर्शनवांछया
जलाशयं सुगम्भीरं पूर्वोत्तरदिक्संस्थितम्
एतस्मिन्नंतरे तत्र मत्स्यकच्छपदर्दुराः
अथ चैकोऽर्धनिर्दग्ध आयुःशेषेण दर्दुरः
पृष्टश्च ब्रूहि चेद्भेक त्वया दृष्टो हुताशनः ६.९०.
अस्मिञ्जलाशये वह्निः सांप्रतं पर्यवस्थितः
अस्माकं निधनं प्राप्तं कुटुम्बं सुरसत्तमाः
तच्छ्रुत्वा ते सुराः सर्वे सर्वतस्तं जलाशयम्
यस्माद्भेक त्वया मूढ देवेभ्योऽहं निवेदितः
एवमुक्त्वा ततः स्थानात्ततो वह्निर्विनिर्गतः
भोभो वह्ने किमर्थं त्वं देवान्दृष्ट्वा प्रगच्छसि
त्वय्याहुतिर्हुता सम्यगादित्यमुपतिष्ठते
तस्माद्धाता विधाता च त्वमेव जगतः स्थितः
अग्निष्टोमादिका यज्ञास्त्वयि सर्वे प्रतिष्ठिताः