एवं संचिंत्य मनसा सकोपो हव्यवाहनः
प्रणष्टे सहसा वह्नावग्निष्टोमादिकाः क्रियाः
ततो देवगणाः सर्वे संदेहं परमं गताः
त्यक्तस्तु वह्निना मर्त्यस्ततो नाशं गता नराः
तस्मादन्वेष्यतां वह्निर्यत्र तिष्ठति सांप्रतम्
अन्वैषयंस्तथाग्निं ते समंतात्क्षितिमंडले
ततस्ते पुरतो दृष्ट्वा शुकं श्रांता दिवौकसः
प्रणष्टो हव्यवाहोत्र मया दृष्टो महाद्युतिः
शुकेनावेदितो वह्निः शप्त्वा तं मन्युना वृतः 7.3.30.
प्रविवेश शमीगर्भमश्वत्थं तरुसत्तमम्
स तं प्रोवाच ते जिह्वा विपरीता भविष्यति
प्रविष्टो भगवान्वह्निर्यथा देवैर्न लक्ष्यते
अत्राऽसौ तिष्ठते वह्निर्निर्झरे पर्वतस्य च
कृच्छ्रादहं विनिष्क्रांतस्तस्मान्मृत्युमुखात्सुराः
भविष्यसि विजिह्वस्त्वं शप्त्वा तं दर्दुरं नृपः
ततो देवगणाः सर्वे निष्क्रांताः सलिलाश्रयात्
त्वया हीनं जगत्सर्वं नाशं यास्यति सत्वरम्
त्वं मुखं सर्वदेवानां त्वयि लोकाः प्रतिष्ठिताः विनाशमेव यास्यामस्तस्मात्त्वं त्रातुमर्हसि
त्वं ब्रह्मा त्वं महादेवस्त्वं विष्णुस्त्वं दिवाकरः 7.3.30.
इंद्राद्या विबुधाः सर्वे त्वदायत्ता हुताशन किमर्थं भगवन्नस्माननागांस्त्यक्तुमिच्छसि
तस्यैव निर्झरस्याथ तटस्थो वाक्यमब्रवीत्
तेनैव न करोत्येष वृष्टिं मर्त्त्ये सुरेश्वरः
अतोऽहं भूतलं त्यक्त्वा प्रविष्टो निर्झरे त्विह
देवापिर्नाम धर्मज्ञः क्षत्रियाणां यशस्करः
प्रतीपस्तत्सुतः साधुः सर्वशीलवतां वरः संत्यक्त्वा जगृहे राज्यं शंतनुस्तत्सुतोऽवरः
एतस्मात्कारणाद्राज्ये तस्य वृष्टिर्निराकृता
द्रुतमाज्ञापयामास वृष्ट्यर्थं जगतीतले
अथ शक्रसमादिष्टा विद्युत्वन्तो बलाहकाः पूरयामासुरत्युग्रा द्युतिमन्तो महीपते
ततोऽगमत्परां तुष्टिं भगवान्हव्यवाहनः 7.3.30.
देवा ऊचुः यत्ते प्रियं तदस्माकं सुशीघ्रं हि निवेदय