एतत्क्षेत्रं समासाद्य त्रिकालं स्नानमाचरत्
तामुवाच ततो ब्रह्मा वर्षांते तुष्टिमागतः
ब्राह्मणेन सुक्रुद्धेन कस्मिश्चित्कारणांतरे
तस्मात्तद्रूपिणीं भूयो मां कुरुष्व पितामह ६.८५.
तव भद्रे विशेषेण तस्मात्त्वं स्वगृहं व्रज
महत्त्वं ते मया दत्तमद्यप्रभृति शोभने
गजवक्त्रां नरो यस्त्वां पूजयिष्यति भक्तितः
द्वितीयादिवसे यस्त्वां महालक्ष्मीरिति ब्रुवन्
सप्तजन्मांतराण्येव न भविष्यति सोऽधनः
साऽपि हृष्टा गता देवी यत्र तिष्ठति केशवः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये महालक्ष्मीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशीतितमोऽध्यायः
नक्षत्रैः स्थापिता देवी वांछितस्य प्रदायिनी
दक्षस्य तनया पूर्वं सप्तविंशतिसंख्यया
तासां मध्ये ऽभवच्चैका रोहिणी तस्य वल्लभा
ततो दौर्भाग्यसंतप्ताः सर्वा स्ता दक्षकन्यकाः
संस्थाप्य देवतां दुर्गां श्रद्धया परया युताः
ततः कालेन महता तासां सा तुष्टिमभ्यगात्
तस्मात्तत्प्रार्थ्यतां चित्ते यद्युष्माकं व्यवस्थितम्
ततः प्रोचुश्च ताः सर्वाः प्रसादात्तव वांछितम्
एकं पत्युः सुखं मुक्त्वा यत्सौभाग्यसमुद्भवम्
वयं दौर्भाग्यदोषेण सर्वाः क्लेशं परं गताः ६.८६.
मत्प्रसादादसंदिग्धं भविष्यति सुखोदयम्
अन्यापि या पतित्यक्ता स्त्री मामत्र स्थितां सदा
सा भविष्यति सौभाग्ययु्क्ता पुत्रवती सती
अक्षारलवणाशा या नारी मां पूजयिष्यति
आश्विनस्य सिते पक्षे संप्राप्ते नवमीदिने तस्याः सौभाग्यमत्युग्रं सर्वदा वै भविष्यति
एवमुक्त्वा तु सा देवी विरराम द्विजोत्तमाः
एतस्मिन्नंतरे दक्ष आहूतः शूलपाणिना तदयुक्तं कृतं दक्ष जामाताऽयं यतस्तव
ऊढा अखण्डचारित्रास्तास्त्यक्ता दोषवर्जिताः
ततो मयाऽतिकोपेन नियुक्तो राजयक्ष्मणा