तस्य चायतने पुण्ये योगात्प्राणान्परित्यजेत् ॥ प्रायोपवेशनं कृत्वा न स भूयोऽपि जायते
अपि पाप समाचारः कौलो वा निर्घृणोऽपि वा ६.८२.
त्रिकालं पूजयन्यस्तु श्रद्धापूतेन चेतसा ॥। संवत्सरं वसेत्सोऽपि शिवलोके महीयते
अथवा सोमवारेण यस्तं पश्यति मानवः
सोऽपि याति न संदेहः पुरुषः शिवमन्दिरे
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कलिकाले विशेषतः
संत्याज्याश्च तथा प्राणास्तदग्रेप्रायसंश्रितैः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णेश्वराख्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्व्यशीतितमोऽध्यायः
अहं वः कीर्तयिष्यामि पुराणे यदुदाहृतम्
वेणुर्नाम महीपालः पुरासीत्सूर्यवंशजः
शासनानि प्रदत्तानि ब्राह्मणानां महात्मनाम्
विध्वंसिताः स्त्रियो नैका विधवाश्च विशेषतः ४ कुमार्यो रूपवत्यश्च तथा निज कुलोद्भवाः
देवताराधनं पूजां कर्तुं नैव ददाति सः
प्रोवाचाथ जनान्सर्वान्मां पूजयत सर्वदा
मया तुष्टेन सर्वेषां संपत्स्यति हृदि स्थितम्
तेन शस्त्रविहीनानां विश्वस्तानां वधः कृतः
अचौराः प्रगृहीताश्च चौराः संरक्षिताः सदा ६.८३.
न कृतं च व्रतं तेन श्रद्धापूतेन चेतसा
एवं तस्य नरेन्द्रस्य पापासक्तस्य नित्यशः
ततस्तं व्याधिना ग्रस्तं पुत्रपौत्रविवर्जितम्
तं च निर्वासयामासुस्तस्माद्देशात्पदातिकम्
सोऽपि सर्वैः परित्यक्तस्तेन पापेन कर्मणा
एकाकी भ्रममाणोऽथ सोऽपि कष्टवशं गतः
ततः प्रासादमासाद्य सुपर्णाख्यसमुद्भवम्
ततो दिव्यवपुर्भूत्वाविमानवरमाश्रितः
सेव्यमानोप्सरोभिश्च स्तूयमानश्च किन्नरैः
अथ तं संनिधौ दृष्ट्वा गौरी पप्रच्छ सादरम् अनेन किं कृतं कर्म यत्प्राप्तोऽत्र विभूतिधृक् ॥ ६.८३.
वेणुसंज्ञो धरापृष्ठे कुष्ठव्याधिसमाकुलः
स संत्यक्तो निजैर्दारैः शत्रुवर्गेण धर्षितः
उपवासपरिश्रांतः सांनिध्यं मम यत्र च