एतस्मिन्नंतरे तस्य पक्षिनाथस्य तत्क्षणात्
मांसपिंडमयो रौद्रः सर्वरोगविवर्जितः ॥ ६.८१.
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णपक्षपातवर्णनंनामैकाशीतितमोऽध्यायः
विस्मितश्चिंतयामास किमिदं सांप्रतं स्थितम्
अपि वज्रप्रहारेण यस्य रोमापि न च्युतम्
नूनमेतेन या स्त्रीणां कृता निंदा महात्मना
अनया पातितौ पक्षौ तपःशक्तिप्रभावतः
ततः प्रसादयामास शांडिलीं गरुडध्वजः
तत्किमर्थं महाभागे त्वया चैवेदृशः कृतः
स्त्रीनिंदा विहितानेन स्वमत्यापि जगद्गुरो
एतस्मात्कारणादस्य निग्रहोऽयं मया कृतः
मम वाक्यानुरोधेन यदिमां मन्यसे शुभे
नान्यथा जायते देव विशेषात्कोपयुक्तया ॥ ६.८२.
तस्मादेष ममादेशादाराध यतु शंकरम्
अथवा पुंडरीकाक्ष रूपमीदृग्व्यवस्थितः
गरुडं दैन्यसंयुक्तं भासपिंडोपमं स्थितम्
एष एव वरश्चास्या द्विपदेश्या द्विजोत्तम
तस्मादाराधय क्षिप्रं त्वं देवं शशिशेखरम्
येन ते तत्प्रभावेन भूयः स्यात्तादृशं वपुः
तच्छ्रुत्वा गरुडस्तूर्णं धृतपाशुपतव्रतः
चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च
स्नात्वा त्रिषवणं पश्चाद्भस्मस्नान परायणः
चक्रे पूजां स्वयं तस्य स्नापयित्वा यथाविधि ६.८२.
एवं तस्य व्रतस्थस्य जपपूजापरस्य च अब्रवीद्वरदोऽस्मीति वृणुष्वेष्टं द्विजोत्तम
पक्षपातः कृतोऽस्माकं तमहं प्रार्थयामि वै
त्वयात्रैव सदा लिंगे स्थेयं हर ममाधुना
त्वं च तद्रूपसंपन्नो विशेषाद्बलवेगभाक्
भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद्विहंगम
ततोऽस्य पक्षौ संजातौ तत्क्षणादेव सुन्दरौ
ततः प्रणम्य तं देवं प्रहष्टः स विहंगमः