अस्मन्नाशाय मुनिभिर्वालखिल्यैः प्रजापते
तान्वारय स्वयं गत्वा यावन्नो जायते परः ६.७९.
अथ दक्षो द्रुतं गत्वा शक्राद्यैरमरैर्वृतः
किमेतत्क्रियते विप्राः कर्म रौद्रतमं महत्
अथ ते दक्षमालोक्य समायातं स्वमाश्रयम्
अर्घ्यं दत्त्वा यथान्यायं पूजां कृत्वाथ भक्तितः
आदेशो दीयतां शीघ्रं यदर्थमिह चागतः
दक्ष उवाच एतद्रौद्रतमं कर्म सर्वदेवभयावहम्
उल्लंघिता मदोद्रेकात्कृत्वा हास्यं मुहुर्मुहुः
शक्रोच्छेदाय चास्माभिः शकोऽन्यो वीर्यमंत्रतः
तत्कथं मंत्रवीर्यं तत्क्रियते मोघमित्यहो
त्वमेव यदि शक्तः स्यादन्यथा कर्तुमेव हि ६.७९.
नान्यथा शक्यते कर्तुं वेदमन्त्रोद्भवं बलम्
तद्य एष कृतो होमो युष्माभिर्वेदमंत्रतः
सोऽयं मद्वचनाद्राजा भविष्यति पतत्रिणाम्
एतस्य देवराजस्य क्षंतव्यं मम वाक्यतः
एवमुक्त्वाथ तेषां तं सहस्राक्षं भयातुरम्
तेऽपि दृष्ट्वा सहस्राक्षं वेपमानं कृतांजलिम्
भूयो यदि दिवेशानामाधिपत्यं प्रवांछसि नावज्ञेयो बुधैः क्वापि लोकद्वय मभीप्सुभिः
तत्क्षंतव्यं द्विजैः सर्वैर्विशेषाद्दक्ष वाक्यतः
प्रगृह्यतां वरोऽस्माकं यः सदा वर्तते हृदि
एतल्लिंगं समभ्यर्च्य तस्याऽस्तु हृदि वांछितम् ॥ ६.७९.
कुंडेऽत्र वांछितं सद्यः सफलं स हि लप्स्यते
निष्कामो वाऽथ संपूज्य लिंगमेतच्छुभावहम्
ऐरावतं समारुह्य दक्षयज्ञे ततो गतः
दक्षोऽपि विधिवद्यज्ञं चकार द्विजसत्तमाः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाह वालखिल्याश्रममाहात्म्यकथनंनामैकोनाशीतितमोऽध्यायः
अथ सुपर्णाख्यमाहात्म्यं भविष्यंति ऋषय ऊचुः यदेतद्भवता प्रोक्तं तेजोवीर्यसमन्वितः
स कथं तत्र संभूत एतन्नो विस्तराद्वद
तैर्मंत्रैर्वालखिल्यैश्च महाऽमर्षसमन्वितैः