तथा नारी सुरूपाढ्यं यं पश्यति नरं क्वचित्
लिप्यते न च पापेन कथंचित्तकृतेन च ६.७८.
कस्यचित्त्वथ कालस्य तत्र राजा विदूरथः
तस्य भार्याऽभवत्तन्वी तरुणी वररूपधृक्
न तस्याः स जराग्रस्तश्चित्ते वसति पार्थिवः
पार्थिवोऽपि परिज्ञाय तस्यास्तच्च विचेष्टितम्
तत्कुण्डं पूरयामास ततः पांशूत्करैर्द्रुतम्
यश्चैतत्पूरितं कुण्डं पांशुना निखनिष्यति
परदारकृतं पापं तस्य संपत्स्यतेऽखिलम्
जगाम स्वगृहं पश्चात्प्रहृष्टेनांतरात्मना
अथ तां विरतां ज्ञात्वा सोऽन्यचित्तां प्रियां नृपः
अन्यस्मिन्दिवसे शस्त्रं सूक्ष्मं वेण्यां निधाय सा ६.७८.
ततस्तेन समं हास्यं कृत्वा क्षत्रियभावजम्
ततो निद्रावशं प्राप्तं तं नृपं सा नृपप्रिया
एवं तस्य फलं जातं सद्यस्तीर्थस्य भंगजम्
अद्यापि तत्र देवेशो रुद्रशीर्षः स तिष्ठति
यस्तस्य पुरतः स्थित्वा जपेद्रुद्रशिरः शुचिः
वांछितं लभते चाशु तस्येशस्य प्रभावतः
रुद्रशीर्षं न संदेहः स याति परमां गतिम्
नित्यं दिनकृतात्पापान्मुच्यते द्विजसत्तमाः
माहात्म्यं सर्वपापानां सद्यो नाशनकारकम् रुद्रशीर्षस्य माहात्म्यं तस्माच्छ्रोतव्यमादरात्
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये रुद्रशीर्ष (जागेश्वर )माहात्म्यवर्णनंनामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः
लिंगमस्ति सुविख्यातं सर्वपातकनाशनम्
यमाराध्य च तैः पूर्वं शक्रामर्षसमन्वितैः
प्रकोपो वालखिल्यानां संजज्ञे गरुडः कथम्
चकार विधिवद्यज्ञं संपूर्णवरदक्षिणम्
ततः शक्रादयो देवाः सहायार्थं निमंत्रिताः
तथा वेदविदो विप्रा यज्ञकर्मविचक्षणाः
अथ ते वालखिल्याख्या मुनयः संशितव्रताः प्रस्थिता यज्ञवाटं तं भारार्ताः क्लेशसंयुताः
अथ तेषां समस्तानां मार्गे गोष्पदमागतम्