कन्या च सुखसौभाग्य शीलाचारगुणान्विता
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां षष्ठे नागरखंडे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये हराश्रयवेदिकामाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः
वालखिल्यैश्च तैः सर्वैर्मुनिभिः शंसितव्रतैः
सम्यक्छ्रद्धाप्रयत्नेन ब्रह्मणा विहितं तपः
पश्चिमे वालखिल्यैश्च जपस्नानपरायणैः आश्रमे चतुरास्यस्य तद्वो वक्ष्यामि सांप्रतम्
तत्र दुश्चारिणी काचिद्रात्रौ ब्राह्मणवंशजा
अज्ञाता पतिना मात्रा तथान्यैरपि बांधवैः
कस्यचित्त्वथ कालस्य दृष्टा सा केनचि द्द्विजाः
अथासौ कोपसंयुक्तस्तस्या भर्ता सुनिष्ठुरैः
अथ सा धार्ष्ट्यमासाद्य स्त्रीस्वभावं समाश्रिता
किं मां दुर्जनवाक्येन त्वं ताडयसि निष्ठुरैः
अहं त्वां शपथं कृत्वा भक्षयित्वाऽथ वा विषम् ६.७८.
अथ तां ब्राह्मणः प्राह यदि त्वं पापवर्जिता
सा तथेति प्रतिज्ञाय साहसेन समन्विता
शुद्धिं च प्राप्ता सर्वेषां बन्धूनां च द्विजन्मनाम्
एतस्मिन्नन्तरे तस्याः साधुवादो महानभूत्
अहो पापसमाचारो दुष्टोऽयं ब्राह्मणाधमः
एवं स निन्द्यमानस्तु सर्वलोकैर्द्विजोत्तमाः
शापं दातुं मतिं चक्रे ततो वह्नेः सुदुःखितः
मया स्वयं प्रदृष्टेयं जारेण सह संगता
तस्मात्त्वां पापकर्माणमसत्यपक्षपातिनम्
सप्तार्चिर्भयसंत्रस्तः कृतांजलिरुवाच तम् ॥ ६.७८.
कृतागसाऽपि मे वाक्यं शृणुष्वात्र स्फुटेरितम्
अनया परकांतेन कृतः सह समागमः
परं यस्माद्विशुद्धैषा मया दग्धा न सा द्विज
यत्रानया कृतः संगः परकांतेन वै द्विज
तत्र कृत्वा रतं चित्रं परकांतसमं तदा
ततः प्रक्षालयत्यंगं कुण्डे तत्राग्रतः स्थिते
अत्र पूर्वं विपाप्माऽभूद्ब्रह्मा लोकपितामहः
तस्मान्नास्त्यत्र मे दोषः स्वल्पोऽपि द्विजसत्तम