ब्रह्मणो दक्षिणांगुष्ठाद्दक्षः प्राचेतसोऽभवत्
तासां ज्येष्ठतमा साध्वी सतीनाम शुचिस्मिता ॥ बभूव कन्यका सर्वैर्गुणैर्युक्ताऽऽयतेक्षणा
न देवी न च गंधर्वी नासुरी न च नागजा
ततः पुण्यतमं क्षेत्रं कन्यादानस्य स क्षमम्
ततश्चोद्वाहयोग्यानि वसुनि विविधान्यपि
अथ चैत्रस्य शुक्लस्य नक्षत्रे भगदैवते
सर्वैः सुरगणैः सार्धं देवविष्णुपुरःसरैः ६.७७.
सिद्धैः साध्यगणैर्भूतैः प्रेतैर्वैनायकैस्तथा
एतस्मिन्नंतरे दक्षः संप्रहृष्टतनूरुहः
वाद्यमानैर्महावाद्यैः सूतमागधबन्दिभिः
ततः सर्वे सुरास्तत्र स्वयं दक्षेण पूजिताः परिवार्याखिलां वेदिं मंडपांतरवर्तिनीम्
ततः पितामहं प्राह दक्षः प्रीतिपुरःसरम्
स्वयमेव सुताऽस्माकं येन स्यात्सुभगा सती
बाढमित्येव सोऽप्युक्त्वा प्रहृष्टेनांतरात्मना
संप्रदानक्रियां कृत्वा तत्रैव विधिपूर्वकम् मातॄणां पुरतो वेधाः सतीशाभ्यां यथोचितम्
अथ वेदिं समासाद्य गृह्योक्तविधिनाऽखिलम्
यथायथा स रम्याणि वीक्षतेंऽगानि कौतुकात् ६.७७.
तेनैकं वदनं मुक्त्वा तस्या वस्त्रावगुंठितम्
न शंभोर्लज्जया वक्त्रं प्रत्यक्षं स व्यलोकयत्
ततस्तद्दर्शनार्थाय स उपायं व्यलो कयत्
आर्द्रेंधनानि भूरीणि क्षिप्त्वाक्षित्वा विभावसौ
एतस्मिन्नंतरे धूमः प्रादुर्भूतः समंततः
ततो धूमाकुलेनेत्रे भगवांस्त्रिपु रान्तकः
ततो वस्त्रं समुत्क्षिप्य सतीवक्त्रं पितामहः
तस्य रेतः प्रचस्कन्द ततस्तद्वीक्षणाद्द्रुतम् ३८ ततश्च सिकतौघेना तत्क्षणात्पद्मसंभवः
अथ तद्भगवाञ्च्छंभुर्ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ६.७७.
किमेतद्विहितं पाप त्वया कर्म विगर्हितम्
त्वं वेत्सि शंकरेणैतत्कर्मजालं न विंदितम् यत्किञ्चित्त्रिषु लोकेषु जंगमं स्थावरं तथा
तस्मात्स्पृश निजं शीर्षं ब्रह्मन्नेतदसंशयम् तावत्तत्र स्थितः साक्षात्तद्रूपो वृषवाहनः
ततो लज्जापरीतांगः स्थितश्चाधोमुखो द्विजाः