ततोऽपि वत्सरस्यांते तं प्रणम्याथ शक्तितः
तेनैव विधिना पूजा तस्यापि विहिता मया
ततः संवत्सरस्यांते स्वप्ने मां भास्करोऽब्रवीत्
परितुष्टोऽस्मि ते विप्र कर्मणाऽनेन भक्तितः ६.७६.
गच्छ शीघ्रं द्विजश्रेष्ठ श्रांतोऽसि निजमंदिरम्
त्वया हृतं पुरा रुक्मं ब्राह्मणस्य महात्मनः
स मया नाशितस्तुभ्यं प्रहृष्टेनाधुना द्विज
दृश्यन्ते ये नरा लोके कुष्ठव्याधिसमाकुलाः
तस्माद्देयं यथाशक्त्या न स्तेयं कनकं बुधैः
एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्ततश्चादर्शनं गतः
यावत्पश्यामि देहं स्वं कुष्ठव्याधिपरिच्युतम्
तस्मात्त्वमपि विप्रेंद्र भक्त्या तद्भास्करत्रयम्
किमौषधैः किमाहांरैः कटुकैरपि योजितैः
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं तां पुरीं प्रति ६.७६.
एवमुक्तः स पांथेन तेन विप्रः स कुष्ठभाक्
साऽब्रवीद्युक्तमुक्तं ते पांथेनानेन वल्लभ
अहं त्वया समं तत्र शुश्रूषानिरता सती
एवमुक्तस्तया सोऽथ वित्तमादाय भूरिशः
प्रतिज्ञया गमिष्यामि द्रष्टुं तद्देवतात्रयम्
ततः कृच्छ्रेण महता कुष्ठव्याधिसमाकुलः
तद्दृष्ट्वा सुमहत्क्षेत्रं तापसौघनिषेवितम्
अहं निर्वेदमापन्नो रोगेणाथ बुभुक्षया
तस्मादत्रैव देहं स्वं विहास्यामि न संशयः
एकांतेऽपि महाभाग न सुप्तं जाग्रति त्वयि ॥ ६.७६.
तस्मादेतन्महाक्षेत्रं संप्राप्य त्वां व्यवस्थितम्
दर्शयिष्ये मुखं तेषां त्वया हीना अहं कथम्
तस्मात्त्वया समं नाथ प्रवेक्ष्यामि हुताशनम्
यावतस्तव संजाता उपवासा महामते
एवं तस्या विदित्वा स निश्चयं ब्राह्मणस्तदा
भास्करं मनसि ध्यात्वा यावदग्निं समाददे