प्रासादस्योत्तरे देशे प्राच्ये देशे तथा द्विजाः
इष्ट्वा च विबुधाः सर्वे दत्त्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम्
ततस्तु देवयजनंनाम तस्य बभूव ह तदत्रैकेन लभते क्रतुना दक्षिणावता ॥ ६.७५.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये यज्ञ भूमिमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः
यैस्तुष्टैस्त्रिषु लोकेषु मानवो मुक्तिमाप्नुयात्
मुण्डीरं प्रथमं तत्र कालप्रियं तथापरम्
तत्र संक्रमते सूर्यो मुंडीरे रजनीक्षये
तस्मिन्काले नरो भक्त्या पश्येदप्येकमेवच
मध्ये कालप्रियो देवो मूलस्थानं तदन्तरे
तत्कथं ते त्रयस्तत्र संजाताः सूत भास्कराः
समुद्रवीचिसंसक्तप्रोच्चप्राकारमण्डनम्
तत्राभूद्ब्राह्मणः कश्चित्कुष्ठव्याधिसमन्वितः
तस्य भार्याऽभवत्साध्वी कुलीना शीलमंडना
औषधानि विचित्राणि महार्घ्याण्यपि चाददे ६.७६.
तथा भिषग्वरान्नित्यमानिनाय च सादरम्
यथायथा स गृह्णाति भेषजानि द्विजोत्तमाः
अथैवं वर्तमानस्य तस्य विप्रवरस्य च
अथ विप्रं गृहं प्राप्तं दृष्ट्वा तस्य सती प्रिया
अथ तं स्नातमाचांतं कृताहारं द्विजोत्तमम्
तेजोऽन्वितं यथा भानुं रूपौदार्यगुणान्वितम्
एवं लावण्ययुक्तोऽपि किमेकाकी यथार्तिभाक्
सुस्थितैः सेविता नित्यं जनैर्धर्मव्रतान्वितैः
तस्यामहं कृतावासो गृहस्थाश्रममावहन्
ततः श्रुतं मया तावत्पुराणे स्कान्दसंज्ञिते ६.७६.
ततो निर्वेदमापन्नो भेषजैः क्लेशितश्चिरम्
ततो विनिश्चयं चित्ते कृत्वा गृह्य धनं महत्
ततः प्रातः समुत्थाय नित्यं पश्यामि तं विभुम्
सूर्यवारे विशेषेण निराहारो यतेन्द्रियः
ततः संवत्सरस्यांते तं प्रणम्य दिनाधिपम्
तेनैव विधिना विप्र तस्यापि दिवसेशितुः