याचते यत्र गांगेयः स्वयमेव तथा परः लिंगसंस्थापनार्थाय निषेधस्तत्र नार्हति
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा प्रतिपन्नं द्विजोत्तमैः
ततः समेत्य ते सर्वे ब्राह्मणाः कुरुसत्तमान्
प्रासादैः सर्वतो व्याप्तं तत्किं ब्रूमोऽधुना वयम्
तद्भवंतः प्रकुर्वंतु प्राधान्येन यदृच्छया यथाज्येष्ठं यथाश्रेष्ठं पृथक्त्वेन व्यवस्थिताः
अथ हर्षसमायुक्ता धृतराष्ट्रमुखाः क्रमात्
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धृतराष्ट्रादिकृतप्रासादस्थापनोद्यमवर्णनंनाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः
लिंगानां स्थापितं तत्र शतमेकोत्तरं द्विजाः
तथा च पांडवैः सर्वैः स्थापितं लिंगपंचकम्
भानुमत्या च गौरीणां स्थापितं च चतुष्टयम्
बाह्लीकेन सपुत्रेण कर्णेनाथ ससूनुना
अश्वत्थाम्ना पृथक्त्वेन लिङ्गमेकैकमुत्तमम्
तथा संस्थापितं तत्र विष्णुना प्रभविष्णुना
सात्वतेनापि सांबेन बलभद्रेण धीमता
चारुदेष्णादिभिः पुत्रै रुक्मिण्या दशभिः सुतैः
एवं संस्थाप्य लिङ्गानि ते सर्वे कुरुपांडवाः ॥ यादवाश्च सुसंहृष्टा कृतकृत्यास्तदा। ऽभवन्
तत्र स्थित्वा चिरं कालं दत्त्वा दानान्यनेकशः ६.७४.
दत्त्वा तेभ्यो वरान्नागान्ह याञ्जात्याननेकशः
महोक्षांश्च सुवस्त्राणि भूस्थानान्याश्रयांस्तथा
तत आमन्त्र्य तान्सर्वान्प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः
तथा तद्धृतराष्ट्रेण लिंगं पातकनाशनम्
यस्तानि पुरुषः सम्यक्पूजयेद्भक्तिभावितः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठेनागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कौरवपाण्डवयादवकृतलिंग प्रतिष्ठावृत्तांतवर्णनंनाम चतुःसप्ततितमोऽध्यायः
रुद्रेण ब्रह्मणे दत्तं तुष्टेन द्विजसत्तमाः
यदा तु स्थापितं लिंगं हाटकेश्वरसंज्ञितम्
एतत्क्षेत्रं तदा दत्तं शंभुना षण्मुखस्य ह
ब्रह्मणा प्रार्थितेनेदं स्वयमादिममुत्तमम्
कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यः कुर्यात्स्वामिदर्शनम्
महासेनस्य देवस्य प्रासादं सुमनोहरम्
तच्छ्रुत्वा विबुधाः सर्वे कौतुकादेत्य सत्वरम्