एकविंशतिमे प्राप्ते ततश्च पितृतर्पणे
रामराम महाभाग त्यजैतत्कर्म गर्हितम्
यत्त्वया विहितं कर्म नैतदन्यः करिष्यति
तस्मात्तुष्टा वयं वत्स दास्यामश्चित्त वांछितम्। प्रार्थयस्व द्रुतं तस्माद्दुर्लभं त्रिदशैरपि
राम उवाच। पितरो यदि तुष्टा मे यच्छंति यदि वांछितम्। तस्मात्तीर्थमिदं पुण्यं मन्नाम्ना लोकविश्रुतम्। रक्तदोषविनिर्मुक्तं सेवितं वरतापसैः
पितर ऊचुः। पितृतर्पणजा गर्ता त्वया येयं विनिर्मिता। रामह्रद इति ख्यातिं प्रयास्यति जगत्त्रये
यत्र भक्तियुता लोकास्तर्पयिष्यंति वै पितॄन्
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां मासि भाद्रपदे नरः
अपि प्रेतत्वमापन्नं नरके वा समाश्रितम्
सूत उवाच रामोऽपि च तपस्तेपे तत्रैव क्रोधवर्जितः॥६.६९.
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र शस्त्रहतस्य च
उपसर्ग मृतानां च सर्पाग्निविषबन्धनैः
यः पितॄंस्तर्पयेत्तत्र प्रेतपक्षे जलैरपि
एतद्वः सर्वमाख्यातं रामह्रदसमुद्भवम्
श्राद्धकाले नरो भक्त्या यश्चैतत्पठति स्वयम्
पर्वकाले ऽथवा प्राप्ते पठेद्ब्राह्मणसंनिधौ
शृणुयाद्वापि यो भक्त्या कीर्त्यमानमिदं नरः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्या संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये रामह्रदोत्पत्तिवृत्तान्तवर्णनंनामैकोनसप्ततितमोऽ ध्यायः
कार्तिकेयेन निर्मुक्ता हत्वा वै तारकं रणे
तथास्ति सुमहत्कुण्डं स्वच्छोदकसमावृतम् स पापान्मुच्यते सद्य आजन्ममरणांति कात्
किमर्थं स्वामिना तत्र किंप्रभावा वद स्वयम्
हिरण्याक्षस्य दायादस्त्रैलोक्यस्य भयावहः
स ज्ञात्वा जनकं ध्वस्तं विष्णुना प्रभविष्णुना
यावद्वर्षसहस्रांतं शीर्णपर्णा शनः स्थितः
वरुपूजोपहारैश्च नैवेद्यैर्विविधैस्ततः
ज्ञात्वा रुद्रमसंतुष्टं ततो रौद्रं तपोऽकरोत्
ततस्तुष्टो महादेवो वृषारूढ उमापतिः
तत्र प्रोवाच संहृष्टस्तारनादेन नादयन् ६.७०.
भोभोस्तारक तुष्टोऽस्मि साहसं मेदृशं कुरु
अजेयः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादादहं विभो