ततस्तानब्रवीद्रामो विनिःश्वस्य मुनीश्वरान्
अपराधं विना तातः क्षत्रियेण हतोमम
तस्मान्निःक्षत्रियामुर्वीं यद्यहं न करोमि वै
पितृमातृवधाज्जातं यत्कृतं तेन पाप्मना
ततस्तस्यैव चान्येषां क्षत्रियाणां दुरात्मनाम् तर्पयिष्यामि रक्तेन पितरं नाहमंभसा
परं विस्मयमापन्ना नोचुः किंचित्ततः परम्
सर्वैस्तैः शबरैः सार्धं पुलिन्दैर्मेदकैस्तथा ६.६७.
तथाऽर्जुनोऽपि तं श्रुत्वा समायातं भृगूत्तमम्
ततस्तु सम्मुखो दृष्टो युद्धार्थं स विनिर्ययौ
अथाभवन्महायुद्धं पुलिन्दानां द्विजोत्तमाः
ततस्ते हैहयाः सर्वे शरैराशीविषोपमैः
ब्रह्महत्यासमुत्थेन पातकेन ततश्च ते
न कश्चित्पौरुषं तत्र संप्रदर्शयितुं क्षमः
अथ भग्नं बलं दृष्ट्वा हैहयाधिपतिः क्रुधा शक्नोति नारोपयितुं सुयत्नमपि चाश्रितः
ततश्चाकर्षयामास खङ्गं कोशात्सुनिर्मलम्
गदया निर्जितो रौद्रो रावणो लोकरावणः
नर्मदायाः प्रवाहो यैः सहस्राख्यैः करैः शुभैः ६.६७.
न शस्त्रं शेकुरुद्धर्तुं दैवयोगात्कथंचन
एतस्मिन्नंतरे रामः संप्राप्तः क्रोधमूर्छितः
हैहयाधिपते पाप यैः करैर्जनको मम
ब्रह्मतेजोहतः सोऽपि प्रोक्तस्तेन सुनिष्ठुरम्
ततो भुजवनं तस्य रामः शस्त्रभृतां वरः
ततश्छित्त्वा शिरस्तस्य कुठारेण भृगूद्वहः
पूरयित्वा महाकुम्भाञ्छबरेभ्यो ददौ ततः
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे गर्ता मे भ्रातृभिः कृता
प्रक्षिपध्वं द्रुतं गत्वा तस्यां रक्तमिदं महत्
येन तातं निजं भक्त्या तर्पयित्वा विधानतः ६.६७.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सहस्रार्जुनवधवर्णनंनाम सप्तषष्टितमोऽ ध्यायः
तत्र निन्युः स्थिता यत्र गर्ता सा पितृसंभवा
भार्गवोऽपि च तं हत्वा रक्तमादाय कृत्स्नशः