पप्रच्छ किमिदं सर्वं व्याकुलत्वमुपागतम्
केनैषा मामिका धेनुः प्रहारैर्जर्जरीकृता
क्व स मेऽद्य पिता वृद्धो माता च सुतवत्सला
अथ तस्य समाचख्युर्वृत्तांतं सर्वतापसाः
ततस्ते भ्रातरः सर्वे वज्रपातोपमं वचः
मातरं क्षतसर्वाङ्गीं प्राणशेषां व्यथान्विताम्
रुदित्वाथ चिरं कालं विप्रलप्य मुहुर्मुहुः
अथ दाहावसाने ते कृत्वा गर्तां यथोचिताम् ६.६७.
अथान्यैस्तापसैः प्रोक्तो रामः शस्त्रभृतां वरः
अथासौ बहुधा प्रो क्तस्तापसैर्जमदग्निजः
ततस्तानब्रवीद्रामो विनिःश्वस्य मुनीश्वरान्
अपराधं विना तातः क्षत्रियेण हतोमम
तस्मान्निःक्षत्रियामुर्वीं यद्यहं न करोमि वै
पितृमातृवधाज्जातं यत्कृतं तेन पाप्मना
ततस्तस्यैव चान्येषां क्षत्रियाणां दुरात्मनाम् तर्पयिष्यामि रक्तेन पितरं नाहमंभसा
परं विस्मयमापन्ना नोचुः किंचित्ततः परम्
सर्वैस्तैः शबरैः सार्धं पुलिन्दैर्मेदकैस्तथा ६.६७.
तथाऽर्जुनोऽपि तं श्रुत्वा समायातं भृगूत्तमम्
ततस्तु सम्मुखो दृष्टो युद्धार्थं स विनिर्ययौ
अथाभवन्महायुद्धं पुलिन्दानां द्विजोत्तमाः
ततस्ते हैहयाः सर्वे शरैराशीविषोपमैः
ब्रह्महत्यासमुत्थेन पातकेन ततश्च ते
न कश्चित्पौरुषं तत्र संप्रदर्शयितुं क्षमः
अथ भग्नं बलं दृष्ट्वा हैहयाधिपतिः क्रुधा शक्नोति नारोपयितुं सुयत्नमपि चाश्रितः
ततश्चाकर्षयामास खङ्गं कोशात्सुनिर्मलम्
गदया निर्जितो रौद्रो रावणो लोकरावणः
नर्मदायाः प्रवाहो यैः सहस्राख्यैः करैः शुभैः ६.६७.
न शस्त्रं शेकुरुद्धर्तुं दैवयोगात्कथंचन
एतस्मिन्नंतरे रामः संप्राप्तः क्रोधमूर्छितः
हैहयाधिपते पाप यैः करैर्जनको मम