कदाचिद्वसतस्तस्य जमदग्नेर्महावने
एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो हैहयाधिपतिर्बली
मृगलिप्सुर्वने तस्मिन्भ्रममाण इतस्ततः
अथ तं पार्थिवं दृष्ट्वा स मुनिस्तुष्टिसंयुतः
सोऽपि तं प्रणिपत्योच्चैर्विनयेन समन्वितः
साग्निहोत्र कलत्रस्य परिवारयुतस्य च ॥ ६.६६.
अद्य मे सफलं जन्म जीवितं सफलं च मे
एवमुक्त्वा स राजर्षिर्विश्रम्य सुचिरं ततः
अनुज्ञां देहि मे ब्रह्मन्प्रयास्यामि निजं गृहम्
मनोरथ इव ध्यातः सर्वदेवमयोऽतिथिः
तस्मान्मेऽस्ति परा प्रीतिर्भक्तिश्च नृपसत्तम
राजा वा ब्राह्मणो वाथ शूद्रो वाप्यंत्यजोऽपि वा
तैरभुक्तैः कथं भोक्तुं युज्यते मम कीर्तय
नात्र चिंता त्वया कार्या मुनिर्निष्किंचनो ह्यहम्
यैषा पश्यति राजेंद्र धेनुर्बद्धा ममांतिके
सूत उवाच ततश्च कौतुकाविष्टः स नृपो द्विजसत्तमाः ६.६६.
ततः संतर्प्य देवांश्च पितॄंश्च तदनंतरम्
उपविष्टस्ततः सार्धं सर्वैर्भृत्यैर्बुभुक्षितैः
ततः स प्रार्थयामास तां धेनुं मुनिसत्तमः
ततः सा सुषुवे धेनुरन्नमुच्चावचं शुभम्
ततः खाद्यं च चव्यं च लेह्यं चोष्यं तथैव च अम्लानि मधुराण्येव तिक्तानि गुणवंति च
एवं प्राप्य परां तृप्तिं तया धेन्वा स भूपतिः
ततो भुक्त्यवसाने तु प्रार्थयामास भूपतिः
कामधेनुरियं ब्रह्मन्नार्हारण्यनिवासिनाम्
येनाऽकरान्करोम्यद्य लोकांस्तस्याः प्रभावतः
एवं कृते तव श्रेयो भविष्यति च सद्यशः ६.६६.
जमदग्निरुवाच होमधेनुरियं राजन्ममैका प्राणसंमता
अहं शतसहस्रं ते यच्छाम्यस्याः कृते द्विज
किं पुनर्होमधेनुर्या प्रभावैरीदृशैर्युता
विमोहाद्ब्राह्मणो यो गां विक्रीणाति धनेच्छया