तत्प्रभावान्ममेयं हि विभूतिर्जायते निशि
तस्मात्कुरु प्रसादं मे तत्र गत्वा कपालकम्
येन मे जायते मोक्षः प्रेतभावात्सुदारुणात्
तथा तत्रास्ति पूर्वस्यां दिशि तत्तीर्थमुत्तमम्
तत्र गत्वा कुरु श्राद्धं सर्वेषां त्वं महामते
अस्यां नामानि सर्वेषां यथाज्येष्ठं समालिख
वयं त्वां तत्र नेष्यामः सुखोपायेन भद्रक
तथेति समनुज्ञाते तेन शूद्रेण सत्वरम्
दर्शयामासुरेवास्य निधानं भूरिवित्तजम् ६.६५.
ततः प्रणम्य तं भक्त्या कथ यामास विस्तरात्
ततो लब्ध्वा कपालं तच्चूर्णयित्वा समाहितः
एतस्मिन्नंतरे प्रेतो दिव्यरूपवपुर्धरः
प्रसादात्तव मुक्तोऽहं प्रेतत्वाद्दारुणादितः
एतेषामेव सर्वेषामिदानीं श्राद्धमाचर
ततः स विस्मयाविष्टस्तेषामेव पृथक्पृथक्
तेऽपि सर्वे गताः स्वर्गं प्रेतास्तस्य प्रभावतः
ततः शूद्रः स विज्ञाय तत्क्षेत्रं पुण्यवर्ध नम्
गंगायमुनयोः पार्श्वे शूद्रकेश्वरसंज्ञितम्
यस्तयोर्विधिवत्स्नानं कृत्वा पूजयते नरः ६.६५.
स सर्वैः पातकैर्मुक्तः प्रयाति शिव मंदिरम्
यस्तत्र त्यजति प्राणान्कृत्वा प्रायोपवेशनम् ॥ न च भूयोऽत्र संसारे स जन्माप्नोति । मानवः
गंडूषमपि तोयस्य यस्तस्य निवसन्पिबेत्
यस्तत्र ब्राह्मणेंद्राणां संप्रयच्छति भोजनम्
त्रुटिमात्रं च यो दद्यात्तत्र स्वर्णं समाहितः
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्तीर्थवरमाश्रयेत्
अत्र गाथा पुरा गीता गौतमेन महर्षिणा
गंगायमुनयोः संगे नरः स्नात्वा समाहितः
एतद्वः सर्वमाख्यातं गंगायमुनयोर्मया
यत्र ते पितरस्तेन रुधिरेण प्रतर्पिताः
तत्र भाद्रपदे मासि योऽमावास्यामवाप्य च