एवं चिन्ताप्रपन्नस्य तस्य शूद्रस्य निर्जने
अथ क्षणेन शुश्राव स गीतं मधुरध्वनि
अथापश्यत्क्षणेनैव प्रेतसंघैः सभावृतम्
ततस्ते पार्श्वगाः प्रेता एके नृत्यं प्रचक्रिरे
अथासौ प्राह तं शूद्रमतिथे कुरु भोजनम्
ततः स भोजनं चक्रे क्षुधार्तश्च पपौ जलम्
ततः प्रेताश्च ते सर्वे प्रेतत्वेन समन्विताः
एवं तेषां समस्तानां विलासैः पार्थिवोचितैः
ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमंडले
ततश्च चिन्तयामास किमेतत्स्वप्नदर्शनम् ६.६५.
एवं चिन्तयमानस्य भास्करो गगनांगणम्
ततः कंचित्समाश्रित्य स्वल्पच्छायं महीरुहम्
ततो निशामुखे प्राप्ते भूयोऽपि प्रेतराजकम्
तथैव भोजनं चक्रे तस्यातिथ्यसमुद्भवम्
एवं तस्य निशावक्त्रे नित्यमेव स भूपतिः
ततोऽन्यदिवसे प्राप्ते तेन शूद्रेण भूपतिः
विभवस्ते महाभाग प्रणश्यति निशाक्षये अत्र कौतूहलं जातं दृष्ट्वेदं सुविचेष्टितम्
गंगा च यमुना चैव स्थिते तत्र च संगमे
ताभ्यामतिसमीपस्थं शिवस्यायतनं शुभम् ६.६५.
स सदा रात्रिशौचार्थं कपालं जलपूरितम्
तत्प्रभावान्ममेयं हि विभूतिर्जायते निशि
तस्मात्कुरु प्रसादं मे तत्र गत्वा कपालकम्
येन मे जायते मोक्षः प्रेतभावात्सुदारुणात्
तथा तत्रास्ति पूर्वस्यां दिशि तत्तीर्थमुत्तमम्
तत्र गत्वा कुरु श्राद्धं सर्वेषां त्वं महामते
अस्यां नामानि सर्वेषां यथाज्येष्ठं समालिख
वयं त्वां तत्र नेष्यामः सुखोपायेन भद्रक
तथेति समनुज्ञाते तेन शूद्रेण सत्वरम्
दर्शयामासुरेवास्य निधानं भूरिवित्तजम् ६.६५.
ततः प्रणम्य तं भक्त्या कथ यामास विस्तरात्